Fabrikanın çarkları birbirinin önüne tekaddüm edip tahakküm etmez

İnsanları canlandıran emeldir, öldüren yeistir

Bir tane sıdk, bir harman yalanları yakar

Çaresi bulunan şeyde acze iltica etmemek gerektir

Ben tok olsam, başkası açlıktan ölse bana ne

Gaye-i hayal olmazsa ezhan (zihin) enelere dönüp etrafında gezer

Zulüm, başına adalet külâhını geçirmiş

Zayıf adam, iktidarını göstermek için tahrip taraftarı oluyor

Bâtıl şeyleri iyice tasvir, sâfi zihinleri idlâldir

Şems, hareket-i mihveriyesiyle silkinse, meyveleri düşmez

İnsanın bazan bâtıl eline gelir, hak zannederek koynunda saklar

Kitaplar Kur'ân'a dürbün olmalı, âyine olmalı gölge ve vekil olmamalı

Hazret-i İsâ nâzil olup gelecek, ümmetimden olacak

Ruh, bir kanun-u zîvücud-u haricîdir, bir namus-u zîşuurdur

Hayat, birşeyi herşeye malik eder

Bir fabrikanın çarkları birbiriyle rekabetkârâne uğraşmaz

Sözünün doğruluğu demiri parçalar

Tabiat kanundur, kudret değil

Bir noktayı tam icad etmek için, bütün kâinatı icad edecek bir kudret lâzımdır

Esbaba tesir-i hakikî verilmemiş, vahdet ve celâl öyle ister

Pirenin midesini tanzim eden, manzume-i şemsiyeyi de o tanzim etmiştir

Onda merâtib olamaz, herşey ona nisbeten birdir

Değerli, sahipsiz bir kavmin reçetesi, ittihad-ı İslâmdır

Bu kerâmet-i Aleviyenin zuhuru, bende hiçbir şüphe bırakmadı

Bilinmedikleri, görünmedikleri ve görüşülmedikleri halde mü'minlere cesaret veriyorlar

O iki zâtın Risale-i Nur'a bu kadar kıymet ve ehemmiyet vermesinin hikmeti

Bediüzzaman lâkabı benim değildi, Risale-i Nur'un mânevî bir ismiydi

Dalâletlerin bütün mânevî sihirlerini iptal edebilen risale

Kur'ân hesabıyla Risale-i Nur bu karanlık asırda ehemmiyetli bir hâdisedir

İsm-i Âzam olan o esmâ risalesinin bereketiyle beni perişaniyetten hıfz eyle yâ Rabbi

Yâ Rab! Âyetü'l-Kübrâ hakkı için beni bütün sıkıntılardan kurtar, eman ve emniyet ver

Birbirinin noksanını ikmal eder, kusurunu örter, ihtiyacına yardım eder, vazifesine muavenet eder

Acz, elini nefisten çekse, doğrudan doğruya Kadîr-i Zülcelâle verir

Vücudunda adem, ademinde vücudu vardır

Kemâlini kemâlsizlikte, kudretini aczde, gınâsını fakrda bilmek

Nefsi, huzuzat ve ihtirasatta unutmak, mevtte ve hizmette düşünmek

İnsan, mâbuda lâyık bir tarzda nefsini metheder

Kur'ân'dan istifade ettiğim 'acz ve fakr ve şefkat ve tefekkür' tariki

İnsan-ı kâmil olmak için çalışmak yani hakikî mü'min ve tam bir Müslüman olmak

Şirk-i hafîden, riyâ ve tasannu gibi rezâilden halâs olmak

Elemsiz lezzet ve hakikî zevk iman ve İslâmiyetin hakikatindedir

Makine-i insaniyenin merkezi ve zembereği olan kalp

Âlem-i bekàda birtek meyve, fâni dünyanın bin bahçesine müreccahtır

En yüksek mertebe ubûdiyet-i Muhammediyedir

Usul-ü imaniyeyi ve esâsât-ı şeriatı daima rehber ve esas tutmak

Dünya dârü'l-hizmettir, dârü'l-ücret değil

İnsanın dili kulağına itiraz etmez, kalb ruhun ayıbını görmez

İlhâmat, vahye nisbeten cüz'î ve sönük