İnsan ibadet için halk olunduğunu, fıtratı ve cihazât-ı mâneviyesi gösteriyor

O talim ve talimat ise, başta namaz, ibadettir

Namaz kılmak ve büyük günahları işlememek hakikî bir vazife-i insaniyedir

Namaz kılanın diğer mübah, dünyevî amelleri, güzel bir niyetle ibadet hükmünü alır

Namaz kıymettar ve mühimdir, hem ucuz ve az bir masrafla kazanılır

Âciz, zayıf, fakir ve muhtaç olan ruh-u beşere ibadet ve tevekkül azîm bir kâr, saadet ve nimettir

Tam münevverü'l-kalb bir âbidi, küre-i arz bomba olup patlasa korkutmaz

İbadet, çok büyük bir ticarettir

Hakikî bir tesanüd, bir ittifakla gaye-i hilkatlerine yürürler

Onun nazarında şu dünya bir zikirhane-i Rahmândır

İmanda ne kadar büyük bir saadet, nimet, lezzet ve rahat var

Salâvatın mânâsı rahmettir ve Rahmeten li'l-Âlemînin vüsulüne vesiledir

İnsan, ism-i Rahmân'ı tamamıyla gösterir bir surettedir

Şerîki, nazîri, zıddı, niddi olmadığı gibi sureti, misli, misali, şebîhi dahi olamaz

Bismillâhirrahmânirrahîm, Fâtiha'nın fihristesi, Kur'ân'ın mücmel bir hülâsası

'İyyake na'budu ve iyyake nestain' demeye, küre-i arz vüsatinde bir kalb bulunmak lâzım geliyor

O mirac Bismillâhirrahmânirrahîm'dir

Hiç mümkün müdür ki, sana bu simayı veren Zât, seni başıboş bıraksın, ehemmiyet vermesin

Ey insan! Eğer insan isen, Bismillâhirrahmânirrahîm de, o şefaatçiyi bul

Seni rahmetiyle bildiğini bildiriyor, sen de O'nu bil, hürmetle bildiğini bildir

Bismillâhirrahmânirrahîm de, hadsiz ihtiyâcâtın elemlerinden kurtul

Kur'ân-ı Mu'cizü'l-Beyan, vâhidiyet içinde ehadiyet cilvesini gösteriyor

Bismillâhirrahmânirrahîm'in kâinat , arz ve insan simasında üç cilvesini gördüm

Bütün istidatlarıyla birbirine yardım ederler

'Ey insan!' dediğim vakit nefsimi murad ediyorum

Acaba asıl mal sahibi olan Allah ne fiyat istiyor?

Bütün mevcudat lisan-ı hâl ile 'Bismillâh' der öyle mi?

Bismillâh büyük, tükenmez bir kuvvet, bitmez bir bereket

Ben nefsimi herkesten ziyade nasihate muhtaç görüyorum

Risale-i Nur'un bu vatan ve millete kazandırdığı iki netice

Maddiyyunluk mânevî tâundur (salgın hastalık) gazab-ı İlâhîye çarptırdı

Şeriat ikidir: Biri insanı diğer âlemi tanzim eder

Lâübâliler ruhsatlarla okşanılmaz; azîmetlerle, şiddetle ikaz edilir

Heykel, bir zulm-ü mütehaccir, bir heves-i mütecessim bir riyâ-yı mütecessiddir

Erkekler hevâ ve hevesle kadınlaşırsa, kadınlar da nâşizelikle erkekleşir

Zaaf gururun madenidir, acz muhalefetin menşeidir, merak ilmin hocasıdır

Birbirinin kusurunu görerek tenkit edip, sa'ye şevkini kırıp atâlete uğratmazlar

İnsanda büyüklüğün mikyası tevazudur, küçüklüğün mizanı tekebbürdür

Musibette daha büyüğünü düşünüp, küçükteki derece-i nimeti görüp, Allah'a şükretmeli

Nisyan (unutkanlık) dahi bir nimettir

Muvakkat lezzetten ziyade, muvakkat eleme tebessüm etmeli

Lezâiz çağırdıkça, 'sanki yedim' demeli

Yirmi sene müphem bir ömür, nihayeti muayyen bin sene ömre müreccahtır

Zaman ihtiyarlandıkça Kur'ân gençleşiyor

Hakta ittifak, ehakta ihtilâf olduğundan, bazan hak, ehaktan ehaktır

İnsan, içinde Yâsin Sûresi yazılmış bir Yâsin Sûresi gibidir

İyi adama 'fenasın, fenasın' denilse fenalaşması nadir değildir

Havf ve zaaf, tesirat-ı hariciyeyi teşcî eder