Cesedlerin ihyasına misâl ise, çok büyük bir şehirde...

Haşirde ruhların cesetlerine gelmesine misâl

Kâinat, bütün âlemleriyle o cilve ile hayattar ve ziyadardır

Kâinattan risalet-i Muhammediyenin (a.s.m.) nuru çıksa, kâinat vefat edecek

Eğer kitaplar ve peygamberler olmazsa, o hayat-ı ezeliye bilinmez

Ecrâm-ı semâviye, ölü, câmid, hayatsız, şuursuz kalması imkân haricindedir

İşitmek hayatın alâmetidir, söylemek hayatın vücuduna işaret eder

Hayatını sû-i istimal etmeyenler, hayat-ı bâkiyeye mazhar olacaklardır

Mideyi memnun eden bir Mutasarrıf-ı Kadîr, hiç mümkün müdür ki, seni bilmesin ve görmesin?

Bu hayat-ı dünyeviye, haşrin üç yüz binden ziyade nümunelerini gözümüze gösteriyor

İmanın beş rüknü bütün delilleriyle dâr-ı âhiretin vücuduna şehadet edip talep ederler

Üç elif ittihad etmezse, 3 kıymeti var, ittihad etse, 111 kıymet alır

Elhâsıl, madem Allah var, elbette âhiret vardır

Bu kâinat Onun (asm) için yaratılmış ve Onun diniyle ve Kur'ân'ı ile tezahür ediyor

Bu hakikatteki bir Rab, hem insanı sever, hem kendini insana sevdirir

O kalem sahibi yüz bin defa ahd ve vaad etmiş: Lâyemut bir kitabı size okutturacağım

Madem ezelî ve ebedî bir Allah var; elbette âhiret vardır

Ehl-i küfrü haşrin inkârında, onları tasdik etmekten yüzbinler derece mukaddessin

Başta Kur'ân ve Resûl-i Ekremin, bütün mukaddes kitaplar ve peygamberler ittifak ile işaret ederler

Kur'ân'ın üçten birisi haşirdir, ekser kısa sûrelerin başları kuvvetli âyât-ı haşriyedir

Hazret-i Muhammed'in (asm) bütün mucizeleri hakikat-ı haşriyeyi ispat ederler

İçtimaiyyun, siyasiyyun ve ahlâkiyyun bu boşluğu neyle doldurabilirler?

Karısına, güzel bir hûri gibi muhabbetle, şefkatle, merhametle mukabele edebilir

Cehennem endişesi olmazsa, o delikanlılar dünyayı cehenneme çevireceklerdi

İhtiyarlar, öyle bir vaveylâ-i ruhî ve bir dağdağa-i kalbî hissedeceklerdi ki

Çocuklar, yalnız Cennet fikriyle, onlara dehşetli görünen ölümlere karşı dayanabilirler

Tesanüd ve ittihad-ı hakikîye muhtacız ve mecburuz

Birinci âyet olan ferman-ı İlâhînin iki parlak tefsirleri bulunan 10. Söz ile 29. Söz

'Niçin bu Onuncu Sözü birden tamamıyla anlayamıyorum' deme!

Bir baharı halk etmek, Zât-ı Zülcelâline bir çiçek kadar ehvendir

Az çok, büyük küçük O'na müsavi olduğu gibi, bütün insanları birtek insan gibi haşre getirebilir

Herşey lisan-ı hâl ile 'Âmentü billâhi ve bi'l-yevmi'l-âhir' okuyor ve okutturuyor

Küre-i arzı yerinden kaldıracak, kırıp atacak bir kuvvet Haşir hakikatini sarsamaz

Âhiret yolunu ve Cennet kapısını, vehimlerin ne haddi var ki kapatabilsin?

İnsan ebed için halk edilmiş ve ebede gidecektir

En mübarek, nuranî ve âlet-i tes'id bir hediye-i hikmeti olan aklı alet-i tâzip yapmak

Ecel ve kabir insanı beklediği gibi, Cennet ve Cehennem de insanı bekliyor ve gözlüyor

Herbir meyvenin vazifesi biter, mânâsını ifade eder, vefat eder, midemizde defnedilir

İnsan, istidadı nisbetinde burada ekiyor ve ekiliyor, âhirette mahsul alıyor

Adalet iki şıktır, biri müsbet, diğeri menfidir

Sebatsız menzillerde, devamsız meydanlarda, bekàsız meşherlerde bâhir bir hikmetin intizâmâtı

Dört fertten bin yüz on bir (1111) kuvvet-i mâneviyeyi temin eden sırr-ı ihlâs

Hiç akıl kabul eder mi ki, yalnız bir saç hükmünde insana bir ücret-i dünyeviye versin?

Hiç mümkün müdür ki bütün mevcudatın şehadetlerini reddetsin?

Dünyada bundan daha doğru bir haber, daha sağlam bir dâvâ olamaz

Başka bâki bir memleketi var, bizi onun için çalıştırır, oraya davet eder

Haşr-i cismânîyi akıldan uzak görüp inkâr etmenin divanelik olduğunu sen de anlarsın

Zât-ı Hakîm-i Hafîz, vefat edenlerin ruhlarını nasıl muhafaza eder, denilir mi?