Lakabı Ümmü Ümare olan Hz. Nesibe bin Kaab’ın eşi, sahabi Abdullah b. Zeyd R.A.’dır. İki de mümin oğlu vardır: Abdullah ve Habib. Yani bütün aile sahabi. Bu öyle bir şeref ki, İslam’ın o ilk yıllarında herkese kısmet değil.
Bu kutlu aile, Uhud Savaşı’na hep birlikte katılmıştır. Hz. Ümmü Ümare, kocası ve oğulları ile birlikte savaş meydanındadır. Yanında su kabı ve sargı bezleriyle yaralıları tedavi için koşuşturmaktadır.

Bilindiği üzere Uhud Savaşı’nın bir aşamasında müminler bozgun halindedir. İşte savaşın o anlarında Hz. Ümmü Ümare R.A. başını kaldırıp baktığında dehşetle irkilir: Kainatın Efendisi A.S.’ın etrafında insanlardan oluşan kale yavaş yavaş yıkılmakta, gözü dönmüş müşrikler adım adım ona yaklaşmaktadır. Çünkü biliyorlardı ki, O’nu öldürmedikçe Allah’ın dininin önünü kesemeyeceklerdi. Kinle atılan her ok ona yöneliyor, savrulan mızrakların, kılıçların öfkesi onun aziz bedenini hedef alıyordu. Etrafındaki bir avuç sahabi de göğüslerini siper ederek Allah’ın bu son elçisini korumaya çalışıyordu.

İşte böyle bir anda Allah Rasulü, üzerine gelmekte olan bir grup gözü dönmüşü göstererek:

- Bunlara kim karşı çıkacak? diye seslendi.

Hz. Ümmü Ümare elindeki sargı ve kırbayı atarak koştu: "Ben Ya Rasulallah!.."

Böylece Allah Rasulü’nün yanı başında savaşta yerini aldı. Kılıç sallayıp, ok atarak onu korumak için çarpıştı.

İslâm ordusu bir ara bozguna uğradığı zaman, kocası ve iki oğlu ile birlikte oniki Sahabe Peygamberimiz A.S.’ın önünde çarpışıyordu. Adeta etten bir duvar gibiydiler. Bu arada atlı bir müşrik, Hz. Ümmü Ümare’ye bir kılıç darbesi vurdu. O da kalkanı ile kendini koruyup süvarinin arkasından koştu ve kılıcı ile kâfirin ayağını biçerek yere düşmesine sebep oldu. Olayı gören Allah Rasulü, Hz. Ümmü Üma-re’nin oğluna:

“Ey Ümmü Ümare’nin oğlu! Annene yardım et!” buyurdu. Ve oğlu hızla hemen annesinin yardımına koşup büyük bir kılıç darbesiyle kâfiri öldürdü.

Yeni Akit