(Bediüzzaman Said Nursi Hazretlerinin EMİRDAĞ LAHİKASI-2 eserinden bölümler.)

Bismillahirrahmanirrahim

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

Üstadımız Said Nursî diyor ki:

“Mâdem Isparta benim hakîki bir memleketimdir. Ben rûh u canımla bu hakîki memleketime ve insanlarına hayır kazandırmak istiyorum. Şimdi çok mühim olan hayır da şudur:

Afyon, nasıl ki bütün Risale‑i Nur Külliyatını iâde etmekle Âlem‑i İslâm ve hattâ âlem‑i insaniyette çok büyük bir hayra vesile oldu ve sekiz seneden beri olan hatâyı hiçe indirip affettirdi.

Bu mübârek Isparta dahi Âlem‑i İslâm nazarında Mısır Câmiü'l‑Ezher’i ve eski Şam‑ı Şerîf mübârekiyetine mazhar olduğundan, elbette Risale‑i Nuru sâhiplerine iâde etmekle hâsıl olacak çok büyük şeref noktasında Afyon’dan geri kalmayacak. Belki yirmi derece ileri gidecek.

Isparta’nın âdil adliyesi, vatan‑perver demokratı ve dindar halkı bu hayr‑ı azîmi memleketlerine kazandırmak ve Afyon’un mazhar olduğu şereften yüz derece ziyâde bir şerefi kendilerine temin etmek için, bu mübârek Isparta’nın mahsulü olan Nur Risalelerinin iâdesine çalışsınlar. Nasıl ki, Isparta’nın bir mebûsu olan Tahsin Tola, Ankara ve Afyon’un Risale‑i Nur iâdesinde yüz adam kadar fayda verip bu hayr‑ı azîmin yarısını Ispartalılara kazandırdı…”

Hizmetinde bulunan Nur talebeleri