Lahor'dan İslamabad'a Bir Tefekkür Yolculuğu

Bismillah ile çıktık yola. Lahor'un kalabalığı arkamızda kaldı. Motor, tekerlek dönüyor ama asıl yolculuk kalpte başlıyor.

Bizim için yol, sadece bir şehirden bir şehre gitmek değildir. Yol, ayetleri seyretmektir. Çünkü Üstad'ın dediği gibi: Kâinat bir kitaptır, her bir sayfası bir ayettir.

1. Ravi Nehri - İlk Durak: Fani Olduğumuzu Hatırlamak

Lahor'dan çıkar çıkmaz önce Ravi Nehri'ni geçersin.

Bakıyoruz su akıyor. Durmuyor. Dün akan su bugün yok, bugün akan su yarın yok. İnsan ömrü de aynen böyle akıyor.

Ravi'ye bakıp şunu düşünüyorum: Ben de bu su gibi akıp gidiyorum. Bu yolculuk bitecek, bu ömür de bitecek. Peki heybede ne var?

Ravi, Lahor'u sulamış, medeniyetler görmüş, şimdi de sessizce akıyor. İnsan da böyledir; ne kadar büyük olursa olsun, sonunda akar gider. Baki kalan, Allah için yapılanlardır.

2. Geniş Ovalar - Çenab ve Jhelum'a Doğru

Biraz ilerleyince Pencap ovası başlar. Uçsuz bucaksız tarlalar. Buğday, pirinç, şeker kamışı...

İşte burada Çenab Nehri'ni geçiyoruz Sonra yol bizi Jhelum Nehri havzasına götürür.

Bu üç nehir, Pencap'a hayat veriyor. Pencap zaten "Beş Su" demek. Beş nehir, beş damar gibi bu toprağı besliyor.

Tefekkür şudur: Bu tarlada bir tek buğday tanesi toprağa düşüyor, Allah ona 70 başak veriyor. Bir damla su, binlerce canlıyı doyuruyor. Bu, Rezzak isminin tecellisidir.

Çiftçi tohumu atıyor, gerisine karışmıyor. Rızkı veren o değil, Allah. Biz de yolculukta öyleyiz. Biz direksiyonu tutarız, gazı veririz ama bizi menzile ulaştıran Allah'tır. Tedbir bizden, takdir O'ndan.

Yolda giderken sağımıza solumuza bakıyoruz. Aynı toprak, aynı su, aynı güneş... Ama bir tarlada buğday, bir tarlada pamuk, bir tarlada gül çıkıyor. Bu, Sâni-i Hakîm'in sanatını gösteriyor. Tesadüf, bu kadar intizamı yapamaz.

altin-isikta-kultur-yolculugu.png

3. Bhera - Tam Ortada Durmak: Dünya İle Ahiret Dengesi

Yolun tam ortası: Bhera.

Burası tam bir mola yeridir. İnsan da hayat yolculuğunda tam ortada durup nefes almalı. Namaz, işte o moladır.

Dünya işleri seni yordu mu? Bhera'da dur, abdest al. Abdest, sadece su ile yıkanmak değildir. Elini yıkarken "Ya Rabbi, bu ellerle işlediğim günahları da yıka" demektir. Yüzünü yıkarken "Sana mahcup olacak şeylere bakmaktan beni temizle" demektir.

Bhera'da durup namaz kılan yolcu, şunu anlar: Yolculuk, varmak için değil, varırken Allah'ı hatırlamak içindir.

4. Tuz Dağları ve Kallar Kahar - Azamet ve Kudret

Bhera'dan sonra yol değişir. Düz ova biter, Tuz Dağları (Salt Range) başlar. Dağlar yükselir, yol kıvrılır.

İşte burası tefekkürün en derin yeridir. Dağlara bak: Milyonlarca yıldır orada duruyorlar. Ne bir mühendisleri var, ne bir direkleri. Allah onları "kazık" yapmış, yeryüzünü sabit tutuyor.

Kallar Kahar'a gelince gölü görürsün. Dağın ortasında bir göl. Tuzlu dağın içinde tatlı su. Bu nasıl olur? Bu, Kâdir-i Mutlak'ın işidir.

Üstad der ya: "Dağlar, taşlar, sular Allah'ı tesbih ediyor." Kallar Kahar gölüne bakınca o tesbihi duyarsın. Rüzgarın sesi, suyun sesi, kuşun sesi... Hepsi bir zikir.

Burada yolcu kendi küçüklüğünü anlar. Dağın yanında insan ne kadar küçük. Ama Allah, o küçük insana bütün kâinatı seyredecek bir kalp vermiş. Dağ tesbih eder ama anlamaz, insan hem tesbih eder hem anlar. İşte insanın kıymeti burada.

5. Chakri'den İslamabad'a - Menzile Yaklaşmak

Son durak Chakri. Artık İslamabad görünmeye başlar. Margalla Tepeleri uzaktan selam verir.

Yolculuğun sonu, insanın ölümünü hatırlatır. Nasıl ki bu yol bitti, ömür yolu da bitecek. Ama mümin için menzil korku değil, vuslattır. İslamabad'a varmak gibi, asıl vatanına varmaktır.

İslamabad'a girerken yeşillikler artar. Şehir planlı, temiz, sakin. Sanki yolculuğun sonunda bir sükûnet var. Tıpkı dünya telaşından sonra ahiretteki sükûnet gibi.

Yolcu İçin Son Söz

Aziz kardeşim, bu yol 375 km. Ama asıl yol, gözden kalbe olan 2 santimlik yoldur.

Yolda giderken:
- Nehre bakınca *akıp giden ömrü
- Tarlaya bakınca *Rezzak'ı
- Dağa bakınca *Azamet'i
- Mola verince namazın bir mola değil, asıl yolculuk olduğunu hatırlıyoruz

Rabbim yolumuzu mübarek etsin. Gözümüz yolda, kalbimiz Allah'ta olsun.

(21 Kasım 2026, İslamabad, Pakistan)

Önceki ve Sonraki Yazılar
YAZIYA YORUM KAT
YORUM KURALLARI: Risale Haber yayın politikasına uymayan;
Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve BÜYÜK HARFLERLE yazılmış yorumlar
Adınız kısmına uygun olmayan ve saçma rumuzlar onaylanmamaktadır.
Anlayışınız için teşekkür ederiz.
5 Yorum