Habibi Nacar YILMAZ
Stephen Hawking ve Seküler Teslis
Bu asrın önemli İngiliz fizikçisi olan Hawking, 2018'de 77 yaşında ebed âlemine yolcu edildi. Geçen hafta, bu fizikçi ile ilgili biraz uzunca iki makale okudum. 20 yaşından itibaren kısmi felç olmasına ve teşhisten sonra iki yıl ömür biçilmesine rağmen, uzun yaşamış ve üniversitelerde hocalık bile yapmış.
Hawking'in başka kitaplarının yanında, bir arkadaşı ile yazdığı"The Grand Desing" adlı bir önemli kitabı da var. Okuduğum yazılarda özellikle bu kitaptan yapılan alıntılar dikkatimi çekti.
"Büyük Tasarım" anlamındaki kitabın ismine bakıp da yazarlarının da kâinatta hükmeden bu tasarımın bir tasarlayıcısı vardır, diye hükme vardıklarını zannetmeyin. Yani bu çok değerli yazarlar, bilimin de ortaya koyduğu tasarım gerçeğini hem kitap boyunca kabul ediyorlar hatta buna örnekleriyle tercüman da oluyorlar fakat bir tasarımcıyı kabul etmiyorlar.
Bu anlı şanlı bilim adamımız Hawking, kitabın sonundaki teşekkür notunda bakın ne buyurmuş: "Tıpkı evren gibi, bu kitap da bir tasarım eseri. Ancak evrenin aksine, kitap kendiliğinden yoktan var olamaz. Kitap, bir yazarı gerekli kılar. Ancak yazara yardımcı olanlar, onun yükünü azaltıyorlar. Ben de bu kitabın yazılmasında katkısı olanlara çok teşekkür ederim."
Kitap hatta bir harf bile kendiliğinden, yoktan var olmaz; ama milyarlarca kitapla ancak anlatılabilen, sırları hâlâ tam çözülememiş evren, kendiliğinden yoktan var olabilirmiş bu bilim adamı yazarlara göre. Azıcık iz'an ehli olan, bu musanma ve muazzam kâinat sarayının kendi kendini olabileceğine kanaat getirebilir mi? Bunu utanmadan ifade edebilir mi?
Bu suali epeyce düşündüm ve bunun cevabını 30. Söz Ene ve Zerre Risalesinde, ene'nin vazifesine işaret eden cümlelerde buldum. Bir insan ne kadar yüksek alim veya bilim adamı olursa olsun, neticede nefsine ene dediğimiz bir dürbün takılmış. İşte bu ene dediğimiz alet, kendini bilip icat cihetinde elinin kısa olduğunu ve sadece başkasının mahiyetini gösteren ölçücüklerin sahibi yani mahiyetinin harfîye olduğunu anlarsa, kendisinde takılan bu emaneti tam layıkıyla kullanmış olur.
İşte, o zaman böyle bir ene dürbünüyle kâinat ne olduğunu ve ne vazife gördüğünü görür. Ve âfâkî malûmat nefse geldiği vakit, ene'de bir musaddık görür. O ulûm da nur ve hikmet olarak kalır. Zulmet ve abesiyete inkılap etmez.
Son cümle tam da buraya bakıyor. Kâinatı inceliyor, araştırıyor; atom altına iniyor. Hatta atom altında her an gerçekleşen muntazam hareketi ve sanatı tespit ve yapılışı da tayin ediyor. Fakat kendi mahiyetini keşfedmediği için ve ene'nin gösterdiği istikameti çözemediği için, nefsine gelen ilim ne kadar parlak olursa olsun, kendi nefsinde zulmete dönüyor. Binlerce ilim bilmesi, bu durumu değiştirmiyor. İlimlerin hikmete dönmesi, insanın önce 'ben'i çözmesi; 'ben' derken neye işaret ettiğini anlamasına bağlı.
Benim elim, gözüm, aklım derken; bunların kendisine hediye edildiğini, bunları kendisinin icat etmediğini anlaması, ilk adım.Nefsindeki icatları göremeyen akıl, afaktaki icadları da göremez, göremiyor.İşte, Hawking ve arkadaşı böyle bir çıkmazda boğulmuş maalesef. Kendinin yaratıldığını görmeyen, kâinatın yaratıldığını görebilir mi?
Bazıları, basit bir sinekten çekirdeğe harika icat ve faaliyeti görmüyor? Fakat bunu Allah'a vermek yerine işi, "yoktan var, vardan yok" olmaya kadar götürüp her şeyi tesadüfe, atomun hareketine veriyor, işi inada bindiriyor ve garip şekilde hem de "yoktan var olmanın her an gerçekleştiğini" söylüyor. Hem de var edeni inkâr yolunu seçiyor.
Ayrıca kitaplarına "büyük tasarım" ismini verip kitap boyunca, bu tasarımı hem kabul edip hem de bunun ne muntazam ve muhteşem olduğunu anlatmaya çalışmışlar. Fakat her tasarımın bir tasarımcıyı icap ettiğini atlayarak ya da görmeyerek garip şekilde kitaplarında "Tanrı, evrenin nasıl var olduğunu anlamayanların uydurduğu mitolojik bir kahraman. Modern bilim, evrenin bir yaratıcıya ihtiyaç olmadan nasıl var edildiğini açıklıyor. O hâlde tanrıya gerek yok." cümlelerine yer vermişler.
Yaratıcıya ihtiyaç olmadan var edilmek, nasıl bir şey arkadaş? Bunların var edilme hikâyelerini şöyle dramatize edelim. Mesela İstanbul şehrinde binlerce senedir var olan, ancak nasıl var olduğu bilinmeyen taklidi imkânsız binlerce sarayın olduğunu varsayalım. İnsanlar, binlerce yıl, bu sarayları inceleyip nasıl var olduklarını merak ederken acayip bir gelişme oluyor. Birisi, bu sarayların göründüğü gibi sabit olmadığını gözle fark edilmeyecek süratte her an yeniden inşa olduklarını keşfediyor. Daha da ilginci, İstanbul gibi milyarlarca başka şehirlerde benzer sarayların aynı şekilde var olduğu anlaşılıyor. Bunun üzerine akıllı geçinen birisi ortaya atılıp sarayların ustasını merak edenlere şunu söylüyor.Bu saraylar şu anda kendiliğinden yoktan var oldukları gibi, bunlar 5000 sene önce de kendiliğinden yoktan var olmuştur."
Evet, buna benziyor Hawking ve arkadaşının teorisi. Paralel evrenler, daha önce var olduğuna göre, şimdi de bunlar var olmuş, var kabul edelim bunları demeye getiriyorlar.
Evet dostlar, Hawking ve benzerleri, Aydınlanma ile beraber, seküler bilim adamlarının, Hristiyanların putperestliğe dönmüş akide anlayışına ve aklı iptal eden uygulamalarına karşı geliştirdikleri tepkinin yeni versiyonları durumunda kalıyorlar maalesef. Anlaşılan, Hristiyanlığın baba-oğul-kutsal ruh üçlemesi, dem ve damarlarına işlediği için etkisinden kurtulamamışlar. Allah'ın sıfatlarını; tesadüf, sebepler ve tabiata vererek teslisin seküler ve yeni versiyonunu geliştirmişler. Ama kâinattaki her an devam eden bu mükemmel yaratma ve faaliyetin ancak bir "Hakîmin kastı ve bir Muhtarın ihtiyarı ve Sem'i, Basir bir Müridin iradesi'nin daire-i tasarrufunda" olduğunu ispat eden Risale-i Nur; tesadüf, şirk ve tabiattan teşekkül eden bu fesat şebekesinin infazını gerçekleştirmiştir.Duymayanlara duyurulur.
Selam ve dua ile.
Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve BÜYÜK HARFLERLE yazılmış yorumlar
Adınız kısmına uygun olmayan ve saçma rumuzlar onaylanmamaktadır.
Anlayışınız için teşekkür ederiz.