Risale-i Nur kendi kendine tevessü ediyor, her tarafta fütuhatı var

Bu daire sarsılmaz bir sadakat ve kırılmaz bir metanet ister

Kur'ân-ı Hakîmin hizmeti, bize kat'î bir surette siyaseti yasak etmiş

Birbirinin noksanını ikmal eden, kusurunu örten, ihtiyacına yardım eden

Medeniyetin sefahet ve dalâletine ceza olarak gelen gadab-ı ilâhi

Otuz günde bir defa gülmeyenin, bir günde otuz defa gülmesi bizleri hayrette bıraktı

Felâketler, sefaletler, açlıklar şiddetle rikkatime dokundu

Bu asır hayat-ı dünyeviyeyi hayat-ı uhreviyeye, ehl-i İslâma da bilerek tercih ettirdi

Biz Risale-i Nur şakirtleri ise, vazifemiz hizmettir, vazife-i İlâhiyeye karışmamaktır

Hayat-ı içtimaiye insanı pervane gibi o fitne ateşlerine düşürttürüyor

Namazdan sonraki tesbihatın hakikati böyle inkişaf etti

Risale-i Nur şakirtlerinin iştirâk-i a'mâl-i uhreviye kazancı

Hem üç mesele var: biri hayat, biri şeriat, biri iman

Ben hakikî bir Ziyaeddin'i, sen de hayalî bir Ziyaeddin'i seversin

Bir adamın imanını kurtarmak on mü'mini velâyet derecesine çıkarmaktan daha sevaplıdır

Hürriyet-i şer'iye, Kur'ân'ın ahkâmı dairesindeki meşveretle o müthiş musibeti def eder

İmanı kurtarmak ve kuvvetlendirmenin en kısa ve en kolayı Risale-i Nur'dadır

Küfür ve dalâlet, rahmetin ref'ine ve âfâtın nüzulüne vesiledir

İnsanın dili kulağına itiraz etmez, kalb ruhun ayıbını görmez

Kur'ân'daki tekrarın ekser hikmetleri, Risale-i Nur'da dahi cereyan ediyor

Risale-i Nur'a intisap eden kimsenin en ehemmiyetli vazifesi

Hem maîşetçe, hem istirahat-ı kalbce bir genişlik, zâhir bir surette hissediyoruz

Bu mektuplar, Kur'ân ve iman hizmetinde birer rehber hükmüne geçmiş

Hâkim, kendi müddei olsa, elbette ona şekvâ edilmez

Ehl-i dünyanın dünyasına karışmadım ki, onların mahkûmu olayım

Said elli bin nefer kuvvetindedir onun için serbest bırakmıyoruz

En bahtiyar odur ki, dünya için âhireti unutmasın

Ben imanın cereyanındayım, karşımda imansızlık cereyanı var

Ehl-i dünyaya hoş görünmek için benden kaçan dostlarım!

İman ve Kur'ân, resmî ve ücretli, dünya muamelâtı suretine sokulmaz

Siz bana dünya kapısını kapadınız, ben de âhiret kapısını çaldım

Kimseye emniyetimiz kalmadı, sana nasıl emin olabiliriz?

Ne hakkınız var ki, hiç lâyık olmadığınız halde 'Kalb de bizi sevsin' demeye?

İnsanın bir eli diğer eline rekabet etmez, bir gözü bir gözünü tenkit etmez

Aklı olan hayat-ı ebediyesini dünyanın bir iki sene gevezeliğine feda etmez

İktisat ve bereketle yaşıyorum, Rezzâkımdan başka kimsenin minnetini almıyorum

O vakıayı olmamış gibi saydım fakat Kur'ân onu helâl etmemiş

Hey efendiler, ben şeyh değilim, hocayım

En mühim, en lüzumlu, en selâmetli olan, imana hizmet cihetini tercih ettim

Bediüzzaman'a sordular: Niçin siyasetten çekildin, hiç yanaşmıyorsun?

Kanun namına kanunsuzluk edenleri, cinayetle ittiham ediyorum

Yeni Said gibi, mahviyetle, mülâyimane konuşamayacağım

Medeni Kanuna aykırı diye benimle birlikte ayetleri de suçladılar

Risale-i Nur ehl-i dünyanın siyasetine çarpsa

Bin siyasetim olsa, hakaik-i imaniyeye feda ediyorum

Risale-i Nur'un hedefi dünya olsaydı

Onuncu Sözün satırları lâdinî cumhuriyetin ilânına tevafuk ediyor

Risale-i Nur câzibedardır, kendi kendine intişar ediyor