Peygamberlerden sonra insanlığın en güzide, en değerli, en yüksek topluluğu kimdir diye düşünecek olursak: hiç şüphesiz, tereddütsüz, akla sahabe efendilerimiz gelir.

Sahabeyi bu kadar değerli yapan şey Peygamber Efendimiz (asm) ile direk muhatap olmaları, Onun dersinden, nurundan ve terbiyesinden direk istifade etmeleridir.

Sahabeyi bu kadar değerli yapan ikinci şey de onların İslam davasının ilk ve öncü neferleri, yani saffı evvel olmalarıdır. Bugün dünyada bulunan Müslümanların Müslüman olmalarına, sahabenin büyük bir fedakârlık, azim ve ihlas ile yaptığı İslam tebliği vesile olmuştur. Sebep olan işleyen gibidir, sırrınca sahabenin Müslüman olmasına vesile olduğu her bir kişinin sevabı sahabeye de yazıldığı ve silsile yoluyla bu sevapların o zamandan bu zamana kadar devam ettiğinden ve kıyamet kopana kadar da devam edeceğinden sahabeye yetişmek mümkün değildir.

Sahabenin Peygamber efendimize nasıl bağlı, nasıl teslim, nasıl sadık olduklarını ve imanlarının ne kadar sarsılmaz olduğunu ve okuduğumda hayretler içerisinde kaldığım, kendi içimde Peygamber efendimize karşı bağlılığımı, sadakatimi ve teslimiyetimi sorguladığım ve bundan ders aldığım ve de sahabenin ne kadar büyük ve yetişilmez olduklarını anlamama vesile olan bir hadisten anladıklarımı sizlerle paylaşmak istiyorum:

Hayber gazasında Yahudi bir kadın bir keçiyi biryan yapıp pişirmiş, çok tesirli bir zehirle zehirleyip Peygamber efendimize göndermiş. Sahabeler yemeye başlamışlar. Birden Peygamber efendimiz “ellerinizi çekiniz zira keçi bana zehirli olduğunu haber veriyor.” demiş. O esnada o etten sadece bir lokma yiyen Bişr İbni’l-Berrâ vefat etmiş. Daha sonra peygamber efendimiz sahabeye “Bismillah deyiniz, ondan sonra yiyiniz. Zehir daha tesir etmeyecektir.” Demiş ve sahabeler o eti bismillah diyerek yemişler.

Evet, olaya dikkat edin lütfen. Az önce gözleri önünde sadece bir lokmasından zehirlenerek ölen arkadaşlarının yediği etti peygamber efendimizin “Bismillah deyiniz, ondan sonra yiyiniz. Zehir daha tesir etmeyecektir.” Demesi üzerine sahabe amasız, fakatsız, tereddütsüz “Bismillah” diyerek yiyorlar. Şimdi siz kendinizi o sahabe yerine koyup bir düşünün. Az önce sadece bir lokmasından zehirlenerek ölen arkadaşınızı görmüş olmanıza rağmen Peygamber efendimiz size “Bismillah deyiniz, ondan sonra yiyiniz. Zehir daha tesir etmeyecektir.” Dediğinde o eti sahabenin yediği gibi yiyebilir miydiniz?

İşte sahabeyi büyük ve yetişilemez yapan şey budur: Tam teslimiyet, tam sadakat, tam itaat ve sarsılmaz bir iman…

Selam ve dua ile.