11 Nisan 2026 Cumartesi günü Diyarbakır Kayapınar Halk Kütüphanesi Konferans Salonunda Muhabbet Platformu tarafından gerçekleştirilen ‘Said Nursi ve Türkiye’de Kardeşlik İkliminin Güçlendirilmesi’ konulu panele Diyarbakır il ve ilçeleri başta olmak üzere komşu illerden yoğun bir katılım oldu.

Sunuculuğunu Doç. Dr. Cüneyt Gökçe hocamızın yürüttüğü, açış konuşmalarını Prof. Dr. Orhan Ayyıldız’ın, yöneticiliğini Hukukçu ve Araştırmacı-Yazar Safa Mürsel’in yaptığı panele konuşmacı olarak Prof. Dr. Ahmet Yıldız, Prof. Dr. Mehmet Zahir Ertekin, Prof. Dr. Davut Işıkdoğan, Dr. Müfit Yüksel katıldılar.

Panel Aşr-ı Şerif okunarak başladı. Prof. Dr. Orhan Ayyıldız, konuşmasında: günümüzde teknoloji ve iletişim hızının artmış olmasına rağmen maalesef kardeşlik bağlarının gevşemiş olduğunu, Bediüzzaman Said Nursi’nin eserlerinde bireysel imanı kalplere işleyerek toplumsal anlayışı tahkim ettiğini, böylece sosyal bütünleşmeyi sağladığını, Risale-i Nurlar günümüze ve geleceğe ışık tutan evrensel bir tefsir olma niteliği taşıdığını, kardeşlik ikliminin güçlendirilmesinin sosyal bir sorumluluk olduğu, kardeşliğin aynı sevinci, aynı umudu ve hissi paylaşmak demek olduğunu, kardeşliğin daha fazla bilgi değil daha fazla sevgi daha fazla uzlaşı gerektirdiğini ifade etti.

Panel yöneticisi Safa Mürsel de şunları söyledi: Risale-i Nur hizmeti ve eserleri 1985 yılına kadar, yarım asra yakın bir zamanda ancak serbest ve yaygın hale gelebilmiştir. Günümüzde yüzlerce akademisyenin ülkemizin değişik noktalarında faaliyet gösterdiğini, kanaat önderliği yapmakta olduklarını sevinçle görmekteyiz. Risale-i Nur hizmetleri sayesinde her türlü terör faaliyetleri ülkemizin sınırları içerisinden giremeyecektir. Tarihten ancak ibret alınarak bir daha tekerrür etmesi önlenebilecektir. Bediüzzaman Said Nursi iki tağut ile mücadele etti. Birisi enaniyet, diğeri tabiat. Yine kendisinin dediği gibi ‘mevti hayatından daha fazla hizmet etti.’ Toplumda sağduyunun çözemeyeceği hiç mesele yoktur.

Prof. Dr. Ahmet Yıldız, ‘Bir Etnik Yönetim Stratejisi Olarak ‘Kardeşlik’ Söyleminin Hukuki ve Ahlaki Çerçevesi’ başlıklı sunumunda özet olarak: toplumsal sözleşmenin temellerine değinerek, “Bediüzzaman Said Nursi Kürt’tür, İslamcıdır ama milliyetçiliğe mesafelidir, devlet politikalarını eleştirir ama parçalanmaya karşıdır, istibdadı eleştirir ama asimilasyonu reddeder” diyerek Onun tüm kimlikleri görüntüleyen bir üst birliği öncelediğini ifade etti.

Dr. Müfit Yüksel, ‘Said Nursi Düşüncesinde ‘Biz’ Duygusu: Ayrışma Noktalarını Ortak Değerlere Dönüştürmek’ başlıklı konuşmasında: Said Nursi’nin uhuvvet vurgusu yaparak iman kardeşliğini esas aldığını, ittifak-ı İslam’a vurgu yaptığını, şahs-ı manevinin güç ve kuvvetine dikkat çektiğini, son yarım asra varan bir zamanda Kürt toplumuna özellikle İslam’dan ayrı kalma, Marksizm’e yakın durma, dayatma çabalarının olduğunu, buna karşın muhafazakâr kesimlere ise menfi milliyetçik dayatma çabalarının varlığından söz edilebileceğini, Kürt gençliğinin İslam’dan uzaklaşmasının hedeflendiğini, böylece Kürtlerin İslam dışına itildiğini ifade ettiler.

Prof. Dr. Mehmet Zahir Ertekin, Said Nursi’nin Kürt dili ve eğitimi üzerine görüşlerini içeren: ‘Nêrînên Seîdê Nursî Derbarê Zimanê Zikmakî û Perwerdehiya Kurdî de’ başlıklı konuşmasında özet olarak Bediüzzaman Said Nursi’nin “ben Kürtçe düşünür, Türkçe ve Arapça yazarım” diyerek ana dilde ortaya koyduğu ön görüyü bizlerin hala fark edemediğimizi, Kürt meselesinin aslında Kürtçe meselesi olduğunu, esasında birkaç kişinin azat olmasından çok Kürtçenin azadi olması gerektiğini, Kürtçenin Kürtlere, Risale-i Nurların da nurculara teslim edilemeyecek bir hazine olduğunu, ekseri akademisyenin odalarında her türlü yazarın ve çizerin kitaplarının yer aldığı, ama maalesef çoğu bilim adamının kütüphanesinde Risale-i Nurların hala yer almadığını görmenin mümkün olduğunu ifade ettiler.

Prof. Dr. Davud Işıkdoğan, ‘Maarifte Birleştirici Bir Model Olarak Medresetüz-Zehra’ konulu sunumunda kısaca eğitimde sentez modelleri üzerinde durdu. Işıkdoğan konuşmasının devamında, Osmanlı’nın son döneminde batı hayranlığının olduğu, Said Nursi’nin o zamanlarda Medresetüz-Zehra projesi ile mektep ve medrese ikileminin ortadan kaldırılmasını esas aldığını, bu anlamda seyahatlerinde Münazarat isimli eserinde; Osmanlının son dönemlerinde seküler anlayış ve batılılaşmanın arttığını gördüğünü, maalesef geri kalmışlığın İslam’a dayandırıldığını, mekteplerde sadece fen ilimlerinin, medreselerde ise sadece din ilimlerinin verildiği, halbuki aklın ve vicdanın birleşimi ile ancak hakikatin ortaya çıkabileceğini, ayrıca modern pedagojide çok dilli olmanın sayısız avantajlarından söz edilebileceğini, Arapçanın vacip, Kürtçenin caiz, Türkçenin lazım olduğunu, buna günümüzde Farsça ve İngilizcenin de eklenebileceğini, ana dilde eğitimin aidiyet duygusunu artıracağını, Medresetüz-Zehra’ projesi ile tüm dillerin din ve fen bilimi eğitimi açısından bir zihin laboratuvarı olduğunu, eğer bizim bu meseleyi anlamış isek, her bir okul ve bir üniversitenin başlı başına bir Medresetüz-Zehra’ olabileceğini ifade ettiler.

Panel, izleyicilerin sorularına verilen kısa cevaplar ile sona ermiş oldu. Panele katılan bir izleyici olarak; başta emeği geçen GAP Muhabbet Platformu sekreteryasına, Diyarbakır Kültür Merkezi (DKM) gönüllülerine, bölge il ve ilçelerinden gelerek panele teşrif eden izleyicilere, panel sunucusu ve yöneticisine, birbirinden seçkin konu ve başlıklarla görüş ve düşüncelerini ifade eden değerli akademisyen hocalarımıza kalbi teşekkürlerimi arz ederim. Allah’a emanet olunuz.