İhlas Risalesi Okuma Notları-12

* ÜÇÜNCÜ DÜSTURUNUZ: Bütün kuvvetinizi ihlâsta ve hakta bilmelisiniz: Bu cümle şu cümleyi çağrıştırıyor: “DÖRDÜNCÜ DÜSTURUNUZ: Bütün nurunuzu ihlasta ve hakikatta bilmelisiniz.” Üstad, bu düsturla ihlasın kuvvet cephesinin nasıl elde edileceğini anlatacak. İhlasın nur cephesi ise, kişide meziyet ve faziletin kaynağı olan ilimle alakalıdır.

* Maddi dünyada kuvvetli olmanın yolu, “haklı” olmaktan geçer. Böyle olduğu için Nur Talebeleri 1980’e kadar 1000 defa mahkemeye verilmişler. Yalnızca 1 defa ceza verilmiş; o da haksız bir surette veriliyor. Manevi dünyada güçlü olmanın yolu, “ihlas” tan geçer. Bu cihetten Nur hizmetinin ve dinin temeli ihlastır. İnsanları fikirle ve hakikatle kendine çekebilirsin ama onu ancak ihlasla devamlı bir surette tarafında tutabilirsin. Hakikatin güzelliğini ihlas hissettirtiyor. İhlastaki, istiğna ve Hakikate odaklılık, diğer kişilere Hakikatle yetinen bir insan imajı veriyor. Bütün vicdanlar böyle birisine hürmet ve takdir ile programlanmışlar. İster istemez boyun eğiyorlar.

* Evet, kuvvet haktadır ve ihlâstadır: Hakta, maddi ve manevi kuvvet var. Fakat ihlasta sadece manevi kuvvet var. O yüzden cümle, büyükten küçüğe sıralanıyor. Önceki cümlede tam tersi var. Çünkü haktaki kuvvete ermenin yolu ihlastaki kuvvete ermekten geçiyor. İhlas, kişiyi hakikate eriştiriyor. Hakikat ile, fikirler sağlam, köklü ve güçlü olurlar. Hakikati hayata geçirmeyi, Kur’an öğretiyor. Hakikate göre yaşamak, nefsin ve ene’nin oyunlarından sıyrılmakla olabilir. “İnsanlar ne der; ya görürlerse; ya karşı gelirlerse” gibi iddialar hakikati hayata geçirmeyi engeller. Bu cihetten dindar ve dinsiz herkes bir davaya gönül ve ruhunu verip hakikate erebilir. Ama hayat içinde o hakikati yaşayıp haklı olmak dindarlara mahsustur. Faraza bir dinsiz bir hakikati devamlı uygulasa o hakikat Onun vicdanını diri tutar ve Allah’a imanı aşılar. O noktada o fıtrî bir dindardır; isterse dili ve aklı reddetsin. Haklı bir dindar ona tebliğ yapsa, o kapıdan rahatça onun vicdanına erişebilir. Fakat kendisi bu fıtrî dindar sayılacak yönünden dolayı imanlı sayılıp mükâfât alamaz. Bu noktadan Üstad ihlas ve hakikatin umumiliği fakat hakkın hususiliği noktasında diyecek:

* Haksızlar dahi, haksızlıkları içinde gösterdikleri ihlâs ve samimiyet yüzünden kuvvet kazanıyorlar: İhlas, ruhun özelliğidir; samimiyet, kalbin özelliğidir. Samimiyet, ağırlık, yoğunluk ve içi doluluk demektir. Hatta sağırlık manasında “summun” kelimesi samimiyetle aynı kökten… Yani “Dışarıya karşı sağır olan kişi, dolu dolu ve kaliteli iş yapar. Onda sum’a olmaz” demektir. İhlas, özleştirmek, kabuktan kurtarmak, hakikatine erdirmek demektir. İhlas, odaklanmayı gerektirir. Odaklanan kişi, derinleşir, öze iner ve indirir. Bu yüzden gözü sadece bir şeyi görür; başka şeylere karşı kör olur. Yani ihlas, kişiyi riyadan kurtarır. İşte haksız birçok kişi, doğru bildiği mesele için bütün halkı, geleneklerini karşısına alabiliyor. Ne diyeceklerine, ne düşüneceklerine önem vermiyor. Demek haklılıktan kaynaklanan bir kuvvete değil ihlas ve samimiyete dayanan bir kuvvetleri var. O kuvvete dayanarak rahatça konuşuyor. Yani onlar doğruya tabiler, fakat gerçeğe tabi olamıyorlar. Gerçek ve doğru, dini yaşayanlarda olur.

* Evet, kuvvet hakta ve ihlâsta olduğuna bir delil, şu hizmetimizdir. Bu hizmetimizde bir parça ihlâs, bu dâvâyı ispat eder ve kendi kendine delil olur: Bu hizmet, hak ve hakikate dayanır. Hakka tabi olduğu için, müsbet hareket eder. Müsbet hareket ettiği için yıkmaz; şeytandan ve şeytanlaşanlardan başka kimse bu hizmete düşman olamaz. Aleyhinde dava açılsa, davanın haksız olduğu baştan bellidir. Mahkeme âdilse netice beraat olur. İhlas ve hakikate dayandığı için, davayı insanların kalb ve ruhlarına yerleştirir. Günah bataklığına batan binlerce kişi bataktan çıkar, din elbiselerini temizler, sonra da güzel bir hayata başar. Elbisesi temiz olanların yüzleri, özleri ve gözleri parlayacak hale gelir; dava adamı kesilirler… Bu iddia, 124.000 peygamberin tecrübesi 124.000.000 evliyanın yaşama teşebbüsleri ile test edilmiş ve isbat edilmiş sabit bir kanundur. O yüzden herkes deneyebilir. Kendi kendine delil olma, güneşin, ısısı-ışığı-cilvesi ile kendi varlığına ve birliğine delilliği gibidir.

* yirmi seneden fazla kendi memleketimde ve İstanbul'da ettiğimiz hizmet-i ilmiye ve diniyeye mukabil, burada, yedi sekiz senede yüz derece fazla edildi: Bir hizmet sadece fikirlere hitap ediyorsa, ona ilim hizmeti denilir. Eğer hem fikre hem hislere hitap ediyorsa, ona din hizmeti denilir. Allah’ın varlığını ve birliğini fikirle ispat etmek, ilim hizmeti; Allah’ın varlığını ve birliğini hissettirip insanlarda emniyet, huzur, sükunet, mutluluk gibi hisleri uyandırmak ise din hizmetidir. Fikirleri hislerle birleştiren sırlı formül ihlastır. İhlas arttıkça, dine hizmet de büyür. Halis bir kişi, 40 yılda bir adamı kemale erdirirse, muhlis birisi, 4 yılda erdirir; muhlas birisi, belki de 4 ayda onu kemale erdirebilir. Bu zaman farkı, ihlasın tesirindendir. O yüzden 20 senede edilen hizmetin 100 katı hizmet 7-8 senede yapılıyor. Yani 20 x 100 = 2000/8 = 250… Demek ihlas, süreci 250 kat hızlandırmış; hizmetin tesirini 250 kat artırmış.

* Halbuki, kendi memleketimde ve İstanbul'da, burada benimle çalışan kardeşlerimden yüz, belki bin derece fazla yardımcılarım varken, burada ben yalnız, kimsesiz, garip, yarım ümmî; insafsız memurların tarassudat ve tazyikatları altında,…: Kaliteli hizmet için sayı çokluğu lazım değil demek ki… Belki de kaliteli hizmeti engelleyicidir. Hizmet etmenin şartları:

a) Kendini yalnız hissedeceksin;

b) Kimsesiz hissedeceksin;

c) Garib hissedeceksin;

d) Yarım ümmî hissedeceksin…

Kendini yalnız hisseden, Allah’a yönelir, Onun ünsiyetini kalbinde hisseder. Kendini kimsesiz hisseden Allah’a sığınır, Onun sahibiyetini ruhunda hisseder. Kendini garib, yani gurbette hisseden, Allah’a sığınır, Onun kurbet denilen yakınlığını hissetmeye çalışır. Kendini yarım ümmî gören, yani ilim noktasında yetersiz gören Allah’a sığınır, Allah ona meselelerin özünü açar. Gözetlemeler ve sıkıştırmalar ve bunun insafsızca yapılmaları da ihlasın, din için her şeyi göze almanın göstergesi ve süzgecidirler. Feda edemeyenler, hizmete veda ettiler.

* yedi sekiz sene sizinle ettiğim hizmet, yüz derece eski hizmetten fazla muvaffakiyeti gösteren mânevî kuvvet, sizlerdeki ihlâstan geldiğine kat'iyen şüphem kalmadı: Hizmette muvaffak olmanın sırrı, “manevi kuvvet” tir. Çünkü kimde kuvvet varsa onda başkalarına tesir edebilme özelliği oluşuyor. Maddi gücü olan başkalarının maddi vücuduna etki edebilir. Manevi gücü olan da onların manevi vücuduna te’sir edebilir. Güç ne kadar büyükse tesir de o kadar büyür. Hizmet 100 kat büyümüşse o halde 100 kat manevi kuvvet kazanılmıştır. Manevi kuvveti kazandıran ise, ihlastır.

* samimî ihlâsınızla, şan ve şeref perdesi altında nefsimi okşayan riyâdan beni bir derece kurtardınız: Samimi ihlas, içi dolu, güçlü ihlas demektir. Bu ihlas, tesir ediyor. Riya, nefsi okşar. Sum’a da öyle… Riya, şan ve şeref ile kendini gösterir. Şan, ün demek… Yani kişinin faziletlerinin dalga dalga etrafa yayılması… Şan, sum’ayla ilgili… Şeref, maddi dünyada, elindeki maddi imkânlar dolayısıyla üst konumda görünmektir. Camilerin şerefeleri gibi… Halis bir kişi, insanları bir derece riyadan kurtarır. Muhlis birisi tam manasıyla kurtarır. O yüzden Üstad devamında “İnşaallah tam ihlâsa muvaffak olursunuz, beni de tam ihlâsa sokarsınız.” diyor. İhlas-ı tamme’de, riya ve sum’a bitiyor, demektir. O vakit insan sırr-ı ihlas ve kudsiyete erişiyor. Yani maddi menfaat ve beklentiler bitiyor, nefsin dünyası ölüyor.

* Bilirsiniz ki, Hazret-i Ali (r.a.), o mucizevâri kerametiyle ve Hazret-i Gavs-ı Âzam (k.s.) o harika keramet-i gaybiyesiyle, sizlere bu sırr-ı ihlâsa binaen iltifat ediyorlar ve himayetkârâne teselli verip hizmetinizi mânen alkışlıyorlar: Demek kerâmetlerin kendi içinde dereceleri var: Mucizevari ve harika tarzda… Hz. Ali’deki (RA) kerâmet artık en üst sınırda bir kerâmet… Ondaki kerâmet, ilim şeklinde görünüyor. Bu hizmetten Celcelûtiye ve Ercûze kasidelerinde çok net bahsediyor. Geylânî Hz.leri (KS) de bahsediyor ama o derece değil. Fakat yine de başka velilerden üstte bir seviyede… Demek mazi-müstakbel, kişiye, derecesine göre açılıyor ve görünüyor. Hz. Ali (RA), yazılan Risalelerin içeriğinden bile bahsedecek derecede istikbali görmüş; Geylani Hz.leri (KS) ise Üstad ve Ağabeyleri görüp haber vermiş… Bu ilginin ve dikkate ermenin sebebi nedir? Sırr-ı ihlas… Yani kudsiyet… Yani cemaat halinde nefsânilikten sıyrılmak… Ferd bazında sıyrılan tarihte çok olmuş, fakat cemaat halinde bu zor işi yapan olmamış. Sadece sahabeler bunu yapmışlar; sonra bu sır kaybolmuş. Nur hizmeti sahabe yolu olduğu için istikbal kendisine açılan velilerin nazarı en başta onu görmüş ki, haber vermişler. Hz. Ali (RA), iltifat etmiş, yani manevi bir yönelişle bu hizmete odaklanmış; Geylani Hz.leri (KS) ise, Üstad’ı ve talebelerini himayesine alıp teselli vermiş. Detayları görmek için 8-18-28. Lem’alar ile 8. Şualar okunabilir.

Önceki ve Sonraki Yazılar
YAZIYA YORUM KAT
YORUM KURALLARI: Risale Haber yayın politikasına uymayan;
Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve BÜYÜK HARFLERLE yazılmış yorumlar
Adınız kısmına uygun olmayan ve saçma rumuzlar onaylanmamaktadır.
Anlayışınız için teşekkür ederiz.