Erdem AKÇA
İhlas Risalesi Okuma Notları-11
* Bu sırrın sırrı şudur ki: Hakikî, samimî bir ittifakta herbir fert, sair kardeşlerin gözüyle de bakabilir ve kulaklarıyla da işitebilir: İttifak, yek-vücud yapıyor… İttihad, yek-ruh yapıyor… İttifak kuvvet kazandırıyor; ittihad ise, ilmî ve manevi özelliklerle kıymet kazandırıyor.
* Güya on hakikî müttehid adamın herbiri yirmi gözle bakıyor, on akılla düşünüyor, yirmi kulakla işitiyor, yirmi elle çalışıyor bir tarzda mânevî kıymeti ve kuvvetleri vardır: İttifakta, görme ve işitme var. Fakat 10 adam donanımıyla düşünme ve icraat yapma, ittihadda oluyor. İttifakta, kuvvetler, birleşiyorlar; ittihadda, fikirler… İttifak, ihlasın kuvvetini gösteriyor; ittihad, ihlasın nurunu… İttifak, nefsaniyeti aşmak, kudsiyete erişmekle oluyor; ittihad, şahsiyet ve enâniyeti aşmak, (Ben bilirim, değil Biz biliriz veya Allah bilir, demek), rıza ve kabule ermekle oluyor. O vakit, gruptaki her ferd, grubun bütün kuvvetine ve kıymetine ayna halini alıyor. Bütün bu kuvvet ve kıymeti yaşıyor. Bunları bir kısım veliler yaşıyorlarmış.
* sırr-ı ihlâs ile samimî tesanüd ve ittihad: Burası, 4 tane birin 1111 haline gelmesidir. Aradan nefislerin çekilmesi, şahsî maddi menfaatin terk edilmesi ve “Baş olma” sevdasından vazgeçilmesiyle olur. Nefis ile ilgili olduğu için hemen “hadsiz menfaate medar olduğu gibi” diyor. 3 hastalık var: Menfaat-perestlik, meziyet-perestlik, fazilet-perestlik… Sırasıyla nefsaniyet, şahsiyet, enâniyetin neticesi bunlar… İlaçları ise sırr-ı ihlas, sırr-ı uhuvvet, sırr-ı hakikat…
* korkulara, hattâ ölüme karşı en mühim bir siper, bir nokta-i istinaddır: Sırr-ı ihlas, manevi kuvvet kazandırıyor. O yüzden bahis, kuvvet bahsi… Korku, düşman karşısında zayıflıktan doğar. Zayıflığını gören asker, sipere sığınmak ister. Ölüm kanunu karşısında ise, her canlı âcizdir. Aczini gören ise, dayanak noktası arar. Sırr-ı ihlas, Allah’ın kudret ve kuvvetini hissedecek latifeleri insanda açar. O yüzden âciz insanlardan meydana gelen âciz bir gruba dayanılmıyor. Bilakis bu âciz kişiler, nefsaniliği aştıkları için Allah’ın kuvvetinin tecellileri cemaatleri üstünde görünür. Ve bu kuvvet tecellilerini sırr-ı ihlas ile uyanan latifeleriyle o kişiler hissederler. O zaman ölüm ve korkular sırr-ı ihlas derecesine göre silinmeye başlar. Bu latifeler uyandıkça, cemaat ferdleri birbirlerine ayna haline gelirler. Sırr-ı ihlas, kişiyi, aynalaştırır.
* Çünkü ölüm gelse, bir ruhu alır: İnsan vücudunu bir bilgisayar, insan kalbini CD gibi düşürsek; ruh, o CD’deki dosya ve programdır. 10 CD’deki programlar, 10 farklı bilgisayarda iş görürler. Eğer aynı ağa bağlı farklı bilgisayarlarda çalıştırılsalar, o bilgisayarlar arasındaki elektrik kuvveti, o dosyaların birbirine nakline vesile olur. Aynen öyle de sırr-ı ihlas, ruh bilgisayarları arasındaki manevi kuvvet ağına bağlanmaktır. Birbirlerine fikren ve manen ihtiyaç hissedenler kendi öz ruhlarını birbirlerine aktarırlar. Bu da kardeşine karşı meziyet ve fazilet-furuşluk yapmamakla olur. Yani uhuvvet ve hakikat-perestlikle… O vakit her ruh diğer ruh için, onu içine alan ve saklayan ev ve sığınak olur. Bu noktada fikir ve his birliği çok önemli…
* Fikirler, konuşmakla paylaşılır. İki taraf birbirinin fikrini beğendiğinde ve “samimi” liğini de hissetmişse, kalpler birbirlerine ayna ve alıcı olur. Eğer fikirler kaynaşsa, birbirlerini anlasalar ve bunda da “ihlaslı” olsalar, o vakit ruhlar, birbirlerine ayna ve alıcı olurlar. Birinin kalbi, başkasına ayna ise, o kalb sevdiği kişi ve ahbabına “hasret” duyar, onu görmek ister. Bir ruh diğer ruha ayna ise, o arkadaşına karşı “şevk” duyar. Bu sevme ve şevk duyma, fikir manasında birleşme ve kaynaşma, tamamen konuşmaya dayanır. O yüzden bir hadis şöyle der: “Bir mümin bir müminle 3 günden fazla küsmeyecek, birbiriyle konuşmayı kesmeyecek…”[1] Hadiste, mükâleme demiş. Yani iki kişi arasındaki sıcak, samimi ve sevgi uyandıran konuşma demek…
* Sırr-ı uhuvvet-i hakikiye ile, rıza-yı İlâhî yolunda, âhirete müteallik işlerde kardeşleri adedince ruhları olduğundan…: Sırr-ı uhuvvet-i hakikiye, tefaninin hakiki ve gerçek halidir. Sadece kendi cemaati içindekilere değil Hakikate tabi ve değer veren her kişide fani olmadır. Yani her kimden gelirse gelsin Hakikate dair beyanda fani olmaktır. O yüzden hakiki sırr-ı ihlas, sırr-ı uhuvvete kapı açtığı gibi; hakiki sırr-ı uhuvvet de, sırr-ı hakikate yol açar. Yani enâniyetten sıyrılma ve kurtulma… Kurtulan kişi, rızaya erer. O yüzden hemen “rıza-yı İlâhî yolunda” diyor. Bu noktada insanın dünya ve maddiyata bakan hiçbir cephesi kalmaz. Sadece uhrevi meseleler noktasında hayattaki kişilerle bağlıdır. Bu ruhî irtibat, o kişi için manevi bir hayatı sağlıyor. Yani ruhî bir hayat tabakasını… O cihetten böyle bir kişi ölünce şehid sayılır; manevi hayatı devam eder.
* “Diğer ruhlarım sağlam kalsınlar. Zira o ruhlar her vakit sevapları bana kazandırmakla mânevî bir hayatı idame ettiklerinden, ben ölmüyorum” diyerek, ölümü gülerek karşılar: Hayat, ilim ve kuvvetin birleşmesiyle olur. İşte şevk ve şefkat hakikatlerini bilen ve bunu Allah’a ve kullarına karşı yaşayan bir Gavs, o şevk ve şefkat ruhunda faal olduğu sürece ölmez. Allah’ın cemal ve kemalinin nurlarını âlemde seyreder ve muztar kullara Allah’ın izniyle yardım eder. Abdülkadir-i Geylani (RA) gibi… Aşkı ve merhameti hakikatleriyle bilen ve Allah’a ve kullarına karşı yaşayan bir Kutub, o aşk ve merhamet kalbinde faal olduğu sürece ölmez. Allah’ın cemal ve kemalinin kudsi tecellilerini bu âlemde seyreder ve muhtaç insanlara Allah’ın izniyle tasarrufta bulunur. Maruf-u Kerhî (KS) gibi…
* O ruhlar vasıtasıyla sevap cihetinde yaşıyorum, yalnız günah cihetinde ölüyorum: Yani böyle ağabeyler ve ablalar, nur hizmetine devam ederler. Hizmet edenlere yardım ederek yine hizmet yapmış olurlar. Nefisleri ölür; kalp ve ruhları diridir. Bu halleriyle melekleri andırırlar. Günahı olmayan ama sevab kazanan; ilim ve sohbet meclislerini dinleyen ve seyreden melekler gibi…
Devam edecek
[1] Buharî, Edeb: 57, 62; İsti'zân: 9; Müslim, Birr: 23, 25, 26; Ebu Davud, Edeb: 47; Tirmizî, Birr: 21, 24; İbni Mâce, Mukaddime: 7; Müsned, 1:176, 183; 3:110, 165, 199, 209, 225; 4:20, 327, 328; 5:416, 421, 422.
Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve BÜYÜK HARFLERLE yazılmış yorumlar
Adınız kısmına uygun olmayan ve saçma rumuzlar onaylanmamaktadır.
Anlayışınız için teşekkür ederiz.