İsmail Ağabeye

Merhametin zaferini yaşamak var elbette
Tahammülün muhabbetiyle nurlanıp da taçlanan
Eksik düşler kalacak gecende gündüzünde
Kimselerin bilmediği yolları aşıp gitmek
Sevda kanatlarıyla uçarsın gökyüzünde

Sana söylenmiştir ki zirvelerde acılar
Doruğa çıkar dâim ağıtla, tebessümle
Akkor gibi saklar yangınları özünde
Sessiz bir çığlık geçer harlanan ovalardan
En eski gazellerin güzellerin izinde

Bir emanet ki semavât u zeminden bile ağır
Kitabı-hesabı boş, ne dese hendeseler
Adı konulamayan yaralar, hatıralar
Ümitle çalkanır hep bir dua denizinde

İbrahimî sofralar açılır ki o göl kenarında
Yeminler katıktır ekmeğe ve zeytine
Bir zemzeme, bir demdeme fışkırır su başında
Yağmur bereketiyle akar pınarlarından
Muhammedî kurbanlar İsmailin gözünde

Ömür bitimsiz bir tuvaldir kaderde
Ellerin elemlerin bin rengiyle boyanır
Fırçasız darbelerle çizilir serencam
Çiçek çiçek, benek benek
Açmak için can verilir ebedî baharlar filizinde

İki kelimenin günahına girildi
Biri kardeş, biri dost
Sabır ve sekînetle adalettir beklenen
Kalemin ve kelâmın dili varmaz demeye
Zaman kaybolup gider tarifsiz bir hüzünde

Enîs-i kalpten çıkan enise sultan olur
Ahde vefâ yurdunda herkes çilesin çeker
Hicrana hicret düşer, vedâya da elvedâ
Kalubelâ’dan beri durmak için sözünde