O mânevî ve çok derin ve devâsız görünen yaranın merhemi

İhtiyarlığa girdiğim zaman yüksek bir dağda dünyaya baktım

Her derde devâ kudsî bir tiryak isterseniz

Ruh u canla ona hizmet etmek İslâmiyetin muktezasıdır

Asıl gurbette, kimsesizlikte kalan odur ki

Mânilere ve şeytanlara karşı ihlâs kuvvetine dayanmak gerektir

Ey yarı vücudunun sıhhatini kaybeden kardeş!

Ey hasta kardeş! Senin hastalığında maddî elem var. Fakat

İlâçları almak, istimal etmek meşrudur fakat

Musibetlerin, şerlerin, hattâ günahların aslı ve mayası

Her şey Allah'ı anar mı?

Bu, maddî hastalıktan daha musibetli, mânevî bir hastalıktır

Hastalık duanın vaktidir; şifa duanın neticesi değil

Hastalık insanı vahşete ve merhametsizliğe sevk eden şeyden kurtarıyor

Çok mübarek hastalıklar var ki, velâyet derecesini ölümle kazandırır

Onlar, Cennet bağlarını sinema gibi görüp temâşâ ederler

Hastalık bazılara ehemmiyetli bir definedir

Allah’a şükretmek ve hastalığın açtığı dua musluğunu...

Bugünden, belki bu saatten sonraki zamanda hastalık yok

Hastalığın hafifleşmesini istersen...

Ehl-i iman için ölüm rahmet kapısıdır

Günahlar, hayat-ı ebediyede daimî hastalıklardır

Bu şiddet, nefis ve hevâ ve his ve vehme bakıyor; ihtiyatlı davranınız

Ey hasta! Senden soruyorum: Şükreder miydin?

“Bu da geçer, yâ Hû” de, şekvâ yerinde şükret

Demek senin için hastalık bir sıhhattir

Hastalara bir merhem, bir teselli, mânevî bir reçete

İşittim ki, camide ders vermekliğimi arzu ediyorsunuz

Hemşirelerim, mahremce bu sözümü size söylüyorum

Risale-i Nur talebeleri bu vasiyetimi unutmasınlar

Bu millet-i İslâma bir dehşetli darbe, o cihetten geliyor

Mübarek taife-i nisâiye, zalim erkeklerinin şerlerinden kurtulmak için

Hanımlarda gayet yüksek bir kahramanlık var

Hiçbir millet ve hükûmet yoktur ki...

Bu ise, tüyleri ürpertecek bir sukut-u insaniyettir!

Birbirine ateşe atılmasında yardım ediyorlar

Kur’ân, kadınları, tesettür ile mânevî esaretten kurtarıyor

Korkulara, hattâ ölüme karşı en mühim bir siper: Sırr-ı ihlas

Bu sözü diyen adam, yok olmalı!

Nur-u Kur’ân ile mevcudata bakmayan feylesoflar

Tabiattan vazgeçen ve imana gelen zat diyor ki

Cenâb-ı Hakk, neden ibadeti terk edeni cehennemle tehdit ediyor

Münkir ve tabiatperest diyor ki…

Bunun için, her bir sima ayrı bir kitaptır

Madem herşeyin tabiatı, herşey gibi mahlûktur

Tabiiyyunların, mevhum ve hakikatsiz, tabiat dedikleri şey

Kur’ân’ı dinle, o hezeyanlardan kurtul

Vâcibü’l-Vücuda her mevcudu vermek, vücub derecesinde bir suhuleti var