Risale-i Nur Külliyatı, bu asrın iman yaralarına Kur’ân’dan süzülen bir reçetedir. Bu eserler etrafında teşekkül eden hizmet anlayışı, bir cemiyet kurma, bir güç oluşturma veya bir taraf olma gayesi taşımaz. Bilakis, imanı kurtarmak ve muhafaza etmek gibi ulvî ve ağır bir vazifeyi esas alır. Gizli ajanda tutmaz.

Bediüzzaman Said Nursî, Risale-i Nur talebelerine ne yapacaklarından ziyade, ne yapmamaları gerektiğini sıkça hatırlatmıştır. Çünkü bu zamanda en büyük tehlike, hak bir hizmetin yanlış usûl ve niyetlerle zedelenmesidir. Bu sebeple Risale-i Nur mesleği; siyasetten, şiddetten, menfaatten, şahısperestlikten, para pul işlerinden ve menfî hareketten şiddetle sakındırır.

Aşağıda sıralayacağım maddeler, Risale-i Nur’dan süzülen bu meslek ve meşrep ölçülerini hatırlatma maksadıyla kaleme alınmıştır. Hiçbir kişi veya grubu itham etmek için değil; bilakis hizmeti muhafaza etmek, istikameti korumak ve ihlâsı gündemimizde tutmak içindir.

Risale-i Nur’un meslek ve meşrebine göre Risale-i Nur Cemaati / Nur Talebeleri’nin yapmaması gereken hususlara beraber bakalım.

Risale-i Nur Cemaati Neleri Yapmaz / Yapmamalıdır

1. Siyasî parti hizmeti yapmaz.

Risale-i Nur iman hizmetidir; parti, iktidar veya muhalefet aracı olmaz.

2. Dini siyasete alet etmez.

Din, oy toplamak veya siyasî güç kazanmak için kullanılmaz. Din bir şey için bir araç olarak kullanılmaz.

3. Menfî hareket etmez.

Şiddet, isyan, anarşi ve tahrip yoktur.

4. Asayişi bozmaz.

Toplum düzenini sarsacak fiil ve söylemlerden uzak durur.

5. İntikam dili kullanmaz.

Kin, nefret ve rövanş duygusu ile hareket etmez.

6. Başka cemaatleri tahkir etmez.

Diğer İslâmî hizmetleri küçümsemez, dışlamaz.

7. “Biz tek hak yoldayız” iddiasında bulunmaz.

Kendini mutlak ölçü ve merkez ilan etmez.

8. Tekfirci dil kullanmaz.

Mü’minleri kolayca küfürle itham etmez.

9. Dünyevî menfaat peşinde koşmaz.

Para, makam, nüfuz ve şöhret hedeflenmez.

10. Risale-i Nur’u geçim kapısı yapmaz.

Ticaret, reklam veya maddî kazanç aracı hâline getirmez.

11. Gizli örgütlenme yapmaz.

Gizli ajanda, hücre tipi yapı, kapalı hiyerarşi yoktur.

12. Biat ve kör itaat sistemi kurmaz.

Şahsî bağlılık değil, eser merkezli istifade esastır.

13. Şahısları kutsamaz.

Kimse “masum”, “yanılmaz” veya “mutlak rehber” ilan edilmez.

14. Yeni bir liderlik veya “alternatif üstadlık” üretmez.

Bediüzzaman’dan sonra mutlak otorite iddiası yoktur.

15. Zorlayıcı ve baskıcı yöntemler kullanmaz.

Hizmet gönüllülük esasına dayanır.

16. Propaganda ve slogan dili kullanmaz.

Bağırarak, ajite ederek, kitle psikolojisiyle hareket etmez.

17. Düşman üretmez.

Hizmeti “biz ve onlar” çatışması üzerine kurmaz.

18. Tembelliği tevekkül zannetmez.

Çalışmayı terk edip sonucu beklemeyi tevekkül saymaz.

19. Dünyadan tamamen kopmayı esas almaz.

Sosyal hayattan kaçışı dindarlık zannetmez.

20. Hukuku çiğnemez.

Meşru daire dışına çıkmayı caiz görmez.

21. Fitne ve dedikodu ile meşgul olmaz.

Gıybet, iftira ve iç veya dış kavgaya kapı açmaz.

22. Hizmeti şahsî hesaplaşma aracı yapmaz.

Kişisel kırgınlıklar iman hizmetine karıştırılmaz.

23. İman hizmetini dünyevî projelere feda etmez.

Asıl hedef olan iman kurtarma geri plana itilmez.

24. Taklitçi ve şekilci dindarlığı esas almaz.

Ruhsuz şekilciliği, hakikat yerine koymaz.

25. Ümitsizlik ve karamsarlık yaymaz.

Yeis değil, ümit ve moral esastır.

26. Hizmeti zaman ve zemin şartlarına bağlamaz. Her zaman ve zeminde hizmet edebilir.

27. Hizmet bahanesi veya vaadiyle insanlardan para pul toplamazlar. Çünkü hizmet parayla değil ihlâs ile yapılır.

28. Risale-i Nur Medreseleri hizmetlerin canlı ve ruhlu merkezidir. Bu merkezleri kişisel kırgınlık, menfaat, ticaret, otorite, rant ortamına çevirip Medreselerin ruhunu bozmaz.

29. Risale-i Nur müzakerelerini terkedip, insanların zihnî istidat ve kabiliyetlerini köreltmez.

30. Risale-i Nur dersinde dost düşman, siyasi görüş fark etmeden her gelenle, soranla ilgilenir “sen bizim mahallenin adamı değilsin” gibi bir tavır takınmaz.

31. Risale-i Nur Külliyatı’nı inhisar edip toplumda “bu kitaplar nurcuların kitabı bizi bağlamaz” şeklinde anlaşılmalara kapı açtırmazlar.

32. Hizmeti ve Risaleleri birilerine laf sokmak, rencide etmek için kullanmazlar.

Risale-i Nur mesleği; siyasetsiz, şiddetsiz, menfaatsiz, ihlâslı, müsbet ve iman merkezli bir hizmet yoludur.

Risale-i Nur Cemaati, bir “yapmayanlar listesi” ile kendini sınırlandıran kuru bir yapı değildir. Aksine, bu kaçınmalar, iman hizmetinin selâmeti içindir. Çünkü, yanlış bir usûl, doğru bir maksadı dahi zedeler.

Bu prensipler;

Hizmeti siyasetin gürültüsünden,

İmanı şiddetin karanlığından,

Uhuvveti enaniyetin zehrinden,

İhlâsı menfaatin kirinden korumak içindir.

Risale-i Nur mesleği; sessiz fakat derin, mütevazı fakat tesirli, kavgasız fakat sarsılmaz bir iman yoludur. Gücünü kalabalıklardan değil, hakikatten alır. Dayanağı şahıslar değil, Kur’ân’dır. Gayesi galip gelmek değil, rızâ-yı İlâhîdir.

Bu vb. ölçüler muhafaza edildiği müddetçe, Risale-i Nur hizmeti hem fertleri kurtarmaya hem de toplumun manevî yaralarını sarmaya devam edecektir. Çünkü bu yolun özü şudur:

“Biz muhabbet fedaileriyiz; husumete vaktimiz yoktur.”^[1]

Risale-i Nur Hizmetinin esasları ve usullerini merak edenlere “Esasât-ı Nuriye ve Hizmet Düsturları” isimli Risale-i Nur Külliyatı’ndan hazırlanmış eserleri tavsiye ederim.

Selâm ve duâ ile.