Güz gülümsüyor, yaza veda. Devir dönüyor, devran devam ediyor. Günler geceler, mevsimler, anlar akıyor; hayat sürüyor, ömür akıp gidiyor...

Nehirler, yıldızlar aynı mecrada durmuyor, çiçekler tebessüm edip kayboluyor. Kediler koşuştururken kuşlar kanat çırpıyor...

Dünya tek dönüşle değil bir kaç çeşit dönüşle ilerliyor, yerinde durduğu yok; yokluktan mı kaçıyor, yokluğa mı koşuyor?

Duran elektron görülmüş mü; küçük bir dünya, küçük bir alem...

İnsan gönlü bundan daha hızlı akışkan ve değişken; hisler duygular nehirlerden daha hızlı akıyor.

Kaderin yazdığı film şeridi dönüp duruyor, fotoğraf gibi sabit değil; hadiseler film şeridi gibi mi takip edilip hüküm verilecek, yoksa fotoğraf sabitliğinde mi bakılacak?

Falanca var ya da falancalar; şöyle dedi, şöyle dediler, böyle yaptılar! Sonra hiç bir şey demediler, hiç bir şey yapmadılar mı?

Belki tam tersini söylediler, belki düzelteme yaptılar, açıklık getirdiler, bazı yerlerini örttüler?

İman sabitliğini sarsmayacak, itikat sağlamlığını bozmayacak her değişim güzeldir, renktir, sestir...

Kök sabit; fidan oluyor, dallar büyüyor genişliyor, ince dallar çıkıyor uçlarında çiçekler sonra meyve.

Bütünlüğü görmeyen kuşatıcı bakmayan meyveli ağacı taşlar, eline ne geçer kaç meyve elde eder, yoksa hepsinden mahrum mu olur?

Hem her duyduğumuz şey için hüküm mü vereceğiz; belki yalan haber, eksik haber, çarpıtma haber!

Hayatın güzüne gelmişler hatta geçmişler daha dikkatli olmalı değil mi; haber kanalları ne kadar doğru söylüyor, sosyal medya ne kadar inandırıcı?

Üzerimize düşmeyen şeylerde fotoğraf sabitliğinde hüküm vermek bizi adaletsiz kılmasın, ömür yapraklarını kuru yaprağa dönüştürmesin, hasat zamanı çuvalı boş kılmasın?

"Dünya durmuyor gidiyor, sen de yolcusun"u unuttuğumuzdan bunlar, "ağaç gölgesi" hakikatin unuttuğumuzdan, az hatırladığımızdan, günlük akışa kaptırdığımızdan, gaza geldiğimizden, kök zayıflığından dallarını cılızlığından...

Yaz rehavetinden sonra güzde gülmek, kışta sevinmek... Mevsimlerin akışında Esma tecellilerini görmek, hadiselere hikmet nazarıyla bakmak, kusur arayacaksan kendine dönmek...

Umulur ki kışta bahar sevincini eriştirir vesselam.