Tertemiz doğmuştuk, kire bulandık,
Düz yoldan çıkarak, dik’e dolandık,
Şeytana uyarak, nefse aldandık,
Farzı unuttuk, sünnet kalmadı.

Dünya’yı severken, ebedi sandık,
Ölene bakarak, ibret mi aldık?
Kötülük revaçta, şaşırdık kaldık,
Çivisi çıktı, huzur kalmadı.

İyiler kayboldu, belkide gitti,
Vefalı dostluklar, eksildi bitti,
Parayla alınan, insana yetti,
Kötüsü güldü, iyi kalmadı.

Muhabbet dururken, kin ile dolduk,
Uhuvvet-tesanüd, “bir”i unuttuk,
Az biraz kalanla, özü uyuttuk,
Dikeni acıttı, gülü kalmadı.

Zamanın ahiri… Gidişat böyle,
Ahiret kardeşim! Ne dersin? Söyle.
Farkı kalmadı, kentlerin köyle,
Rahatı battı, zorluk kalmadı.

İyidir dediğin, kötü çıkınca,
Kardeş bildiğin, düşman olunca,
Yardıma koşmaz ki, zorda kalınca,
Şeytan çoğaldı, melek kalmadı.

Bilirim; feryada makes bulunmaz,
Rikkatli yüreğim, buna dayanmaz,
Acıyı bilmeyen, beni anlamaz,
Makas kapandı, açı kalmadı.