Hergün kapı açılıyor, hergün ayrı bir kapı, her an kapı yenileniyor... Gece ayrı güzel kapı, gündüz ayrı; zahirde gece karanlık batında aydınlık, gündüz zahirde aydınlık batında karanlık...

Kapının iki kulpu...

Gaflet yorganı; gözü korumak, kulağı korumak, dili korumak, eli, ayağı korumakla incelir, incelikler görünmeye başlar, batıni hasseleri harekete geçer.

Okunanlar anlaşılır olur, hayata geçişi kolaylaşır... Kitap okumak, hadiseleri okumak, eşyayı okumak, kendini okumak, bilmek ve şuura işlemesi...

Akıl doysun, gönül doysun, hasseler doysun... Nefis kıpırdayamasın, şeytan yaklaşamasın, vesveseler uzak olsun.

"Evet, şu güzeran-ı hayat bir uykudur, bir rüya gibi geçti. Şu temelsiz ömür dahi, bir rüzgâr gibi uçar gider."

Bunu gençken okumak başka, yaş ilerleyince tecrübe ederek okumak başka; ya hakikaten doğruymuş dedirtiyor yaşanmışlık...

Yunusca bir söyleyiş bu... "Güzel gören güzel düşünür, güzel düşünen hayatından lezzet alır."

"Pencerelerden seyret içlerine girme." Uzak dur demek istiyor olmalı, dünyaya uzak dur!

Esma-ilahi talimgahı, ahiretin tarlası... Yakın ol! Bu kapıdan içeri gir, içini bunla doldur; dünyayı mektep, medrese, dershane gör, öyle yaşa.

Takdir edilen elbet gelir, ezelde yazılmış yenilir, içilir, giyilir.

Asıl olan takva elbisesi, babamız Adem (selam üzerine olsun) yasak olanı yiyince ne oldu? Günde kaç defa yasak ağaca yaklaşıyoruz kim bilir?

Dünyanın bir kapısından girdik yolculuk başladı...

"Uzun ince bir yoldayım,
Gidiyorum gündüz gece,
Bilmiyorum ne haldeyim,
Gidiyorum gündüz gece"

Veysel ince düşünmüş inceliği görmüş...

"Allah'ım! Sen benim Rabbimsin, ben ise Senin kulunum. Sen Yaratıcısın, ben ise yaratılanım." diyen Veysel Karani neyi bildiğini göstermiş, dua kapısını açmış...

Akıl kapısı, gönül kapısını açacak anahtarları bulmak; her güne güzel manzaralar serpmek, güzel bir ayrılışla bu dünyadan ayrılmak...

Yunus gibi "Biz bu dünyadan gider olduk, kalanlara selam olsun" diyebilmek...

Evet uykuda mıyız, sahi rüya mı görüyoruz?