Burak Kılıç'ın haberi:

Anne ve babasını hiç tanımadı. Onu ve ikizini şehir çöplüğündeki bir sebze kasasının içinde buldular. Doktorlar ‘yaşamaz’ dedi ama tüm yokluğa inat nefes almaya devam ettiler. Onlar şimdi Bamako’nun kenar mahallesinde 100 yetim çocuğa ev sahipliği yapan Ase Yetimhanesi’nin canları. Ailelerin, bir kasanın içine ya da bir çöplüğün kenarına,  belki biri sahip çıkar diye bıraktıkları çocuklardan ikisi...

Bu özel yetimhane ülke dışından Müslümanların bağışlarıyla ayakta durmaya çalışıyor. Binadaki barınma yetersizliği nedeniyle buraya bebek olarak gelen yetimler bir yaşından sonra mahalledeki ailelere gönderiliyor. Çocuklar gündüz yetimhanede eğitim alıp oyun oynarken geceleri uyumak için geçici olarak kaldıkları evlere gidiyor. Ramazan vesilesiyle mekanın kapısını çalan Kimse Yok mu gönüllüleri, yetimleri oyuncak ve şekerlerle sevindirdi.

Yetimhanede çoğu Hasan ve kardeşi gibi çöplerde bulunan 100 çocuk var. Devlete ait olmayan bu özel yetimhanenin sahibi olan kadın, yardım ve bağışlarla ayakta tutmaya çalışıyor kurumu. Binanın kapasitesi sınırlı olduğu için de buradaki çocuklar sadece bir yaşına kadar kalabiliyor. Bir yaşından sonra mahalledeki komşular yetim çocuklara akşamları uyumaları için kapılarını açıyor. Sabah olunca yetimhaneye geliniyor. Akşama kadar oyunlar oynanıyor. Hava kararınca da yeniden misafir olarak evlere gidiliyor.

Bir yaşını dolduran Hasan ve Hüseyin, yetimhanenin maskotu gibi. Hem bakıcı anneleri hem de diğer çocuklar onları çok seviyor. Ancak onlar henüz bir anne sevgisini tatmadı, diğer çocuklar gibi. Bugüne kadar arayan soran olmamış. Onlar da tıpkı diğer çocuklar gibi mahalledeki evlerde kalmak zorunda. Ancak gözleri, yetimhanenin kapısından bir gün kendisi için gelecek annesini arıyor.

Zaman