Bismillahirrahmannirrahim

Yâ Rezzâk! Bize verdiğin nimetleri yalnız görünen meyveleriyle sınırlı bırakma; o nimetlerin arkasındaki sonsuz nimetlendirme ağacını görebilmeyi nasip eyle.

Yâ Nûr! Gözümüzü meyvede bırakma; meyveden ağaca, ağaçtan rahmetine, rahmetinden Esmâ-i Hüsnâna ve Esmâdan marifetine yükselt.

Yâ Hakîm! Her meyvenin arkasındaki hikmeti, her ağacın arkasındaki tedbiri, her nimetin arkasındaki gayeyi bize göster.

Yâ Musavvir! Meyvelerin renklerinde, şekillerinde ve güzelliklerinde Senin isimlerinin nakışlarını okuyabilmeyi nasip et.

Yâ Kerîm, Yâ Vehhâb! Bir nimeti yalnız kendisiyle sınırlı görmeyelim. Onun geçmişini, bugününü ve geleceğini; kaynağını, hikmetini ve neticelerini birlikte görebilelim.

Yâ Muhyî, Yâ Muîd! Bir meyve düştüğünde ağacı unutmayalım. Bir nimet sona erdiğinde nimetlendiren Zât'ı unutmayalım. Bir güzellik kaybolduğunda Senin yeniden yaratma kudretinden ümidimizi kesmeyelim.

Yâ Şekûr, Yâ Hamîd! Bize nimeti tüketen değil, nimeti okuyarak Sana yükselen bir şükür nasip eyle.

Allah'ım!

Meyveyi verip ağacı unutanlardan değil; meyvede ağacı, ağaçta rahmeti, rahmette Esmânı, Esmâda Senin marifetini ve marifette muhabbetini bulan kullarından eyle.

Bir nimeti gördüğümüzde “Ne güzel!” demeyelim;

“Ne güzel ikram ediliyor!” diyelim. Ve sonunda:

“Ne güzel ikram eden bir Rabbim var!” hakikatine ulaşalım.

Yâ Rahmân, Yâ Rahîm! Her nimeti Senin marifetine açılan bir pencere, her meyveyi Senin rahmet ağacından bir meyve ve her şükrü Sana yaklaşmaya vesile eyle. Âmin.

رَبِّ زِدْنِي عِلْمًا وَفَهْمًا وَحِكْمَةً، وَاجْعَلْ هٰذَا الْعِلْمَ نُورًا وَإِخْلَاصًا وَنَفْعًا.

"Rabbim! İlmimi, anlayışımı ve hikmetimi artır. Bu ilmi benim için bir nur, ihlâs vesilesi ve insanlığa faydalı bir hizmet eyle."

سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَٓا اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَٓا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلٖيمُ الْحَكٖيمُ

"Seni her türlü noksandan tenzih ederiz. Senin bize öğrettiğinden başka bilgimiz yoktur. Muhakkak ki Sen, ilmi ve hikmeti herşeyi kuşatan Alîm-i Hakîmsin." Bakara Sûresi, 2:32.

DİPNOT:

فَكَمَا أَنَّ الثَّمَرَةَ إِذَا لَمْ تُعْرَفْ شَجَرَتُهَا تَنْحَصِرُ النِّعْمَةُ فِي تِلْكَ الثَّمَرَةِ. “Nasıl ki meyvenin ağacı bilinmediği zaman, nimet yalnız o meyvenin kendisiyle sınırlı kalır...”

Bu cümle, bir önceki cümlede geçen “وَفِي التَّجَدُّدِ لَذَّةٌ أُخْرَى” hakikatinin nedenini açıklamaya başlıyor. Buradaki temel mesele meyveyi görmek ile meyvenin arkasındaki ağacı görmek arasındaki farktır.Meyveye sadece kendi başına bakarsak

“Bu güzel bir meyvedir ve bana lezzet veriyor.” deriz. Ağacını da bilirsek “Bu meyve, onu veren ağacın bir meyvesidir; ağaç yeni meyveler de verebilir.” deriz.

Böylece nimet, tek bir meyvenin sınırlarından çıkarak bir nimetlendirme sisteminin parçası hâline gelir.

Kur’ân, nimetlerin arkasında onları yaratan ve veren Zât'ın bulunduğunu sürekli hatırlatır:

وَمَا بِكُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ “Sizde bulunan her nimet Allah'tandır.”

Nahl, 16/53 Bu âyet, cümlenin temelini oluşturur.

Kur’ân insanı nimetlerin arkasındaki yaratılış düzenine bakmaya da davet eder.

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ ۝ أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا ۝ ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا ۝ فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا ۝ وَعِنَبًا وَقَضْبًا ۝ وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا ۝ وَحَدَائِقَ غُلْبًا ۝ وَفَاكِهَةً وَأَبًّا

“İnsan yiyeceğine bir baksın! Şüphesiz Biz suyu bol bol indirdik. Sonra toprağı iyice yardık. Böylece onda taneler, üzümler, sebzeler, zeytinler, hurmalar, sık ağaçlı bahçeler, meyveler ve otlaklar bitirdik.”

Abese, 80/24-31 Burada Kur’ân adeta meyveden ağaca, ağaçtan toprağa, topraktan suya ve bütün bunlardan Allah'ın kudretine doğru bir tefekkür yolu açıyor.

Hazırlayan: Nuran Şahin