1. Kur’ânî bir kavrama dayanır.
Sekîne, Kur’ân’da Allah’ın müminlerin kalplerine indirdiği huzur, güven ve itminan anlamında kullanılır.
2. Kalbin sükûnetini merkeze alır.
Sekîne’nin hedefi yalnızca dış şartların değişmesi değil, insanın zorluklar karşısında kalben sağlam durabilmesidir.
3. Allah’ın isimleri üzerine kuruludur.
Ferd, Hayy, Kayyûm, Hakem, Adl ve Kuddûs gibi çok güçlü mânalar taşıyan esmâ, Sekîne’nin omurgasını oluşturur.
4. Tevhid hakikatini kuvvetle hatırlatır.
“Ferd” ismi, Allah’ın mutlak birlik ve eşsizliğini zihnin ve kalbin merkezine yerleştirir.
5. Hayatın gerçek sahibini gösterir.
“Hayy” ismi, bütün hayatların kaynağının Allah olduğunu hatırlatır.
6. İnsanın aczini ve Allah’ın Kayyûmiyetini öğretir.
“Kayyûm” ismi, insanın kendi gücüyle ayakta duran bağımsız bir varlık olmadığını; bütün varlığın Allah’ın kudretiyle devam ettiğini düşündürür.
7. Hükmü Allah’a bırakma terbiyesi verir.
“Hakem” ismi, insanın her hadiseyi kendi sınırlı ölçüleriyle değerlendirmek yerine nihai hükmün Allah’a ait olduğunu kabul etmesini sağlar.
8. Adalet duygusunu güçlendirir.
“Adl” ismi, dünyada her zaman görünür olmasa bile mutlak adaletin Allah’ın hükmünde olduğunu hatırlatır.
9. Kuddûs ismiyle Allah’ın mutlak kemalini hatırlatır.
Böylece kul, kusur ve eksikliklerini mutlak kemal sahibi Allah’ın huzurunda tefekkür eder.
10. Hz. Ali’ye nispet edilen bir dua geleneğiyle bağlantılıdır.
Sekîne’nin Hz. Ali’ye nispet edilmesi, ona İslâmî dua ve evrad geleneği içerisinde özel bir tarihî ağırlık kazandırmıştır.
11. Sekine olarak bilinen Allah'ın 6 ismi Hz Ali'ye göre ismi azam'dır.
12. Gümüşhanevî’nin büyük evrad külliyatında yer bulmuştur.
Bu durum Sekîne’nin yalnızca yakın dönemde ortaya çıkmış bir dua olmadığını, daha eski bir dua ve zikir geleneği içerisinde değerlendirildiğini gösterir.
13. İsm-i Âzam anlayışıyla ilişkilendirilmiştir.
Sekîne’deki esmânın Allah’ın en yüce isimleriyle ilişkisi üzerinde özellikle durulmuştur. Bu ise duanın manevî derinliğini artıran önemli bir unsurdur.
14. Bediüzzaman Said Nursî’nin özel virdlerinden biri olmuştur.
Sekîne’nin azametini anlatırken belki de en dikkat çekici nokta budur. Bediüzzaman’ın hayatında devamlılık kazanan özel bir vird olarak öne çıkmıştır.
15. Bediüzzaman’ın Sekîne’ye yaklaşımı onu sıradan bir dua olmaktan çıkarır.
Sekîne, dua metni değil, iman ve esmâ merkezli bir yöneliştir.
16. 19’lu tertibi dikkat çekicidir.
Sekîne’nin duasındaki 19’lu düzen, onun en dikkat çekici özelliklerinden biridir. (Ancak bu sayıya yüklenen bütün özel anlamların kesin dinî hüküm olmadığını belirtmek gerekir.)
17. Sıkıntı zamanlarında Allah’a dayanmayı öğretir.
Sekîne’nin en güçlü mesajlarından biri şudur: İnsan bütün problemleri kendi gücüyle çözemez; fakat Allah’a dayanarak onların karşısında daha sağlam durabilir.
18. Dua ile tefekkürü birleştirir.
Sekîne sadece tekrar edilen kelimelerden ibaret değildir. Okunan her isim, Allah’ın ayrı bir sıfat ve fiilini düşünmeye kapı açar. Bu yönüyle zikir + dua + tefekkür üçlüsünü bir araya getirir.
19. En büyük azameti, kalbi Allah’a bağlamasıdır.
Sekîne’nin asıl büyüklüğü, insana “Allah bana yeter; O Hayy ve Kayyûm’dur, hüküm ve adalet O’nundur” şuurunu kazandırmasından gelir.
Bu açıdan Sekîne, sıkıntıyı sihirli biçimde ortadan kaldıran bir formül değil, sıkıntı karşısında Allah’a dayanmayı öğreten güçlü bir iman ve dua terbiyesidir.