Dokunmasan da kanayan bir yara
Sarardı her yanı begonvillerce
Bırakma aşkı
Aşkın ellerini
Bence
Dağların zikrinden geçtik birlikte
Sihirli sözler yayılırdı dudaklarından
Her bakışında bir gül açardı
Vakitsizce
Mesafe iki bakış arasındaydı
Toprak çağırırdı özlemle
Yıldızlar çiçek olmak için aşağıya inerdi
Nedensizce.
Sevilmek bir lütuf, sevmek bir imtihan
Ayrılık hiçbir kitabın yazmadığı
Kadîm bir bilmece
Ağaçların ninnisini dinledik
Yağmurun şarkısını
Bir damla bir denize dönünce
Sevmiş bulunduk
Sevilmiş bulduk
Biz de böylece
Her şey aşkın armağanıydı
Yürekler daha cesurdu fırtınalara karşı
Her iklim yeniden kuşanırdı benliğini
Alabildiğince
Aşkın en çetin diyalektiği
Vuslatın siteminde gizlenir
Asmalar sürgünde
Tomurcuklar patlamayı beklerken
Sessizce