Bismillahirrahmanirrahim
Cenab-ı Hak (c.c), Mü’minûn Suresi 86-90. ayetlerinde mealen şöyle buyuruyor:
86-De ki: “Yedi göğün Rabbi ve büyük arşın Rabbi kimdir?”
87-(O müşrikler yine:) “(Bunlar) Allah’ındır!” diyecekler. De ki: “O hâlde (Allah’ın azâbından) sakınmıyor musunuz?”
88-De ki: “Eğer biliyorsanız (söyleyin bakalım), herşeyin melekûtu (içyüzü ve idâresi) elinde olan ve kendisi himâye eden, fakat ona karşı (kimsenin) himâye olunması (mümkün) olmayan kimdir?”
89-“(Bunlar hep) Allah’a âiddir!” diyecekler.(*) De ki: “Öyleyse (asıl siz) nasıl büyüleniyorsunuz (ki Kur’ân’a sihirdir diyorsunuz)?”
(*)“(Kur’ân-ı Hakîm) umûmun nazarına en zâhir bürhanları (en açık delilleri) daha ziyâde zikreder. (...) Pek çok âyâtla (âyetlerle) Kur’ân-ı Hakîm, hılkat-i arz ve semâvâtı (yer ve göklerin yaratılmasını) vahdâniyete (Allah’ın birliğine) bedâhet derecesinde (apaçık bir şekilde) bir bürhan gösteriyor ki: İster istemez, zişuûr (şuurlu) olan her adam, hılkat-i arz ve semâvâtta bizzarûre (ister istemez) Hâlik-ı zü’l-Celâl’ini (celâl sâhibi yaratıcısını) tasdîk etmeye mecburdur.
(Sözler, 32. Söz, 273)
90-Hayır! (Biz) onlara hakkı getirdik; fakat şübhesiz ki onlar, gerçekten yalancıdırlar!