Bismillahirrahmannirrahim
Ey bütün âlemlerin Rabbi olan Yâ Rabb! Ey kullarına sayısız nimetleri lütfeden Yâ Rahmân, Yâ Rahîm! Ey gerçek nimetlerin sahibi ve bütün ihsanların kaynağı Yâ Kerîm, Yâ Vehhâb!
Bize verdiğin en büyük nimetlerden biri olan iman nimetini kalbimize yerleştir. Bizi bu nimetin yalnızca sahibi olduğunu zannedenlerden değil, kadrini bilen, kaynağını tanıyan ve şükrünü eda eden kullarından eyle.
Yâ Nûr! İmanla karanlıklarımızı aydınlattığın gibi, hamd ile o nurun kıymetini kalplerimize hissettir.
Yâ Alîm! Bize nimetlerini tanımayı;
Yâ Şekûr! nimete karşılık şükretmeyi;
Yâ Kerîm! ihsanının büyüklüğünü fark etmeyi;
Yâ Hakîm! nimetlerinin ardındaki hikmetleri görmeyi nasip eyle.
Ey bizi yokluktan varlığa, gafletten imana, anlamsızlık zannından kulluk şuuruna çıkaran Rabbimiz!
Bize öyle bir “Elhamdülillah” nasip eyle ki, yalnız dilimiz söylemesin; aklımız nimetin derecesini, kalbimiz nimetin lezzetini, ruhumuz ise nimetin sahibini tanısın.
İman nimetini sıradanlaştırmaktan, alışkanlık perdesi altında onun kıymetini unutmaktan bizi muhafaza eyle.
Her nefeste hayat nimetini, her bakışta görme nimetini, her anlayışta akıl nimetini, her sevgi ve merhamette kalp nimetini ve hepsinden öte iman nimetini yeniden fark etmeyi nasip eyle.
Yâ Hamîd! Bizi, bütün nimetlerin Senin olduğunun şuuruyla yaşayan ve bütün nimetleri Senin hamdinle karşılayan kullarından eyle. Âmin.
رَبِّ زِدْنِي عِلْمًا وَفَهْمًا وَحِكْمَةً، وَاجْعَلْ هٰذَا الْعِلْمَ نُورًا وَإِخْلَاصًا وَنَفْعًا.
"Rabbim! İlmimi, anlayışımı ve hikmetimi artır. Bu ilmi benim için bir nur, ihlâs vesilesi ve insanlığa faydalı bir hizmet eyle."
سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَٓا اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَٓا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلٖيمُ الْحَكٖيمُ
"Seni her türlü noksandan tenzih ederiz. Senin bize öğrettiğinden başka bilgimiz yoktur. Muhakkak ki Sen, ilmi ve hikmeti herşeyi kuşatan Alîm-i Hakîmsin." Bakara Sûresi, 2:32.
DİPNOT:
إِذْ بِـ «الْحَمْدِ» يُفْهَمُ دَرَجَةُ هٰذِهِ النِّعْمَةِ وَلَذَّتُهَا.
Meali
“Zira ‘Elhamdülillah’ demekle, bu nimetin derecesi ve verdiği lezzet anlaşılır.”
Burada önceki cümlede anlatılan iman nimeti, bu defa “hamd” kavramı üzerinden derinleştiriliyor. Yani iman yalnızca insanın hakikati görmesini sağlayan bir nur değildir; aynı zamanda o nimetin ne kadar büyük olduğunu idrak ettiren ve ondan alınan mânevî lezzeti artıran bir şuur hâlidir.
Kur’ân ile Bağlantısına bakıldığında,
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ “Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah’a mahsustur.”(Fâtiha, 1/2)
Fâtiha'nın hemen başında hamd gelmesi çok anlamlıdır. İnsan önce:
الْحَمْدُ لِلَّهِ der. Sonra:
رَبِّ الْعَالَمِينَ der. Yani insan, kâinatın başıboş olmadığını ve kendisinin de Rabb-i Âlemîn'in terbiyesi altında bulunduğunu hamd ile idrak eder. Bu, incelediğimiz cümlenin özüne tam olarak uyar.
وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا
“Allah’ın nimetini sayacak olsanız, onu sayıp bitiremezsiniz.”(Nahl, 16/18)
Burada çok önemli bir bağlantı vardır. Nimetlerin çokluğu, nimetin kuşatılamaması, hamdin gerekliliği. İman ise bütün nimetleri anlamlandıran en büyük nimetlerden biridir.
Çünkü iman sayesinde insan
nimeti görür → nimetin sahibini tanır → nimet karşısında hamd eder.
لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ “Eğer şükrederseniz elbette size artırırım.” (İbrâhîm, 14/7)
Burada şükür ile artış arasında ilişki kuruluyor. Mânevî açıdan bakıldığında hamd de böyledir.
Hamd arttıkça nimet şuurunun derinliği artar; nimet şuurunun derinliği arttıkça nimetin lezzeti artar.
Hazırlayan: Nuran Şahin