TBMM'de yaptığı konuşmada 23 Mart tarihinin din, siyaset ve sosyal bilimlerin âlimi olan Bediüzzaman Said Nursi hazretlerinin 66'ncı ölüm yıl dönümü olduğunu hatırlatan Ekmen, "Daha çok din adamı kimliğiyle bilinir ama ömrünün çok önemli bir kısmını siyasi ve beşerî meselelerde aktivasyon, aktivistlik ve mücadeleyle geçirmişti ve bir yönüyle Bediüzzaman'ın derinliğini anlatan ama bir yönüyle de Türkiye'nin âdeta yüz otuz yıllık yerinde sayışının işareti olan birkaç ifadesine değinmek istiyorum" dedi.
TÜRK SİYASETİNDE ÇÖZÜLMEMİŞ MESELELER
Ekmen sözlerini şöyle sürdürdü:
"Özellikle Münazarat ve Uhuvvet Risaleleri bugün bize Türk siyaseti için de çok önemli mesajlar veren metinler.
Münazarat'ta geçen meşrutiyet, hürriyet, Kanun-ı Esasi, istibdat, Meclisin rolü ve hâkimiyeti, gayrimüslimlerle ilişkiler; beşerî anlamda cehalet, zaruret ve ihtilaf meselelerinin bugün de hâlâ Türk siyasetinde, Türk sosyolojisinde çözülmemiş meseleler olduğunu söyleyebiliriz.
Uhuvvet Risalesi'nde geçen kardeşlik, sevgi, ittihat, tefrika, kin, düşmanlık, inat ve haset meselelerinin bugün de siyaseti ve toplumsal düzeni zehirleyen başlıklar olduğunu söyleyebiliriz.
MUTLAK ADALET ANLAYIŞI ÇOK ÖNEMLİ BİR İFADE
Kendisi hem saltanat hem meşrutiyet hem de cumhuriyeti gördü ve bu üçüne de aynı temel ilkeler zaviyesinden baktığını söyleyebiliriz ki bu temel ilkelerden birkaçı adalet, temsiliyet, özgürlük, ittihat, hakkaniyet ve eşitlik idi.
1908 yılında bir Fransız gazeteci kendisiyle bir röportaj yaptığında tam da bu kavramlar üzerinden kendisi için "Enteresan bir kişilik, efsanevi bir zat, daha çok tanınması gerekir." diyor.
Özellikle, meşveretle ilgili vurguları, mutlak adalet anlayışı ve çok bilinen bir misaliyle "Bir gemi dolusu şakinin içerisinde bir masum insan dahi var ise o masum insanın hatırına o gemi dolusu şakiye zarar verilemez." kriteri bugün bile ceza soruşturmalarında sıklıkla karşımıza çıkan masumların hakkının korunması noktasında çok önemli bir ifade.
İSTİBDADI BİR ZULÜM OLARAK TANIMLADI
Hürriyet onun için çok temel bir kavramdı ve hem bu dönemde hem de tek parti döneminde âdeta mahkeme salonlarına hayatını hasrederek kendi özgürlüğü, hürriyeti için mücadele etti. İstibdadı bir mesele olarak ele aldığında, ister şahısların isterse de sistemin içindeki istibdadı bir zulüm olarak tanımladı ve devleti yönetenlerin vazifesinin millete hizmetkârlık etmek olduğunu, onlara hükümranlık kurmak, hegemonya kurmak olmadığını ifade etti.
Bugün için bile demokrasi, hukuk temelli, özgürlükçü ve eşitlikçi bir devlet modelinde kendisinin beyanlarını, kendisinin eserlerini görebiliriz.
Kendisini bütün yönleriyle daha çok anlamaya ve iktidar açısından ise yüz otuz yıl önce saltanata, meşrutiyete ve tek parti iktidarına yaptığı itirazların bugün için, bu iktidar için de geçerli olduğu gerçeği noktasında ciddi bir muhasebeye ihtiyaç olduğunu ifade etmek isteriz.