Köşegen

Bütün çekirdekler ve çiçekler
Bir Sidretü’l-münteha çiziyor içimizde
Bir kelebek gibi gidiyorlar
Makam-ı Mualla’ya
Gel ve kon arş-ı a’lâma
Ve Al götür oradan
I
Sidretü’l münteha’ya
İçimdeki sınırsız uzaklık
Bir sidretü’l münteha
İçimdeki sınırsız yakınlık
Bir arş-ı âlâ
Makam-ı muallâ
II
Durup dururken nasıl bir gün
Hücum ederse balarısı gibi şiir başına
Anlarsın ne yaramaz bir çocuk olduğunu
Bu yaşta
Bir sofra bir Kevser ve bir fetih
Armağan edersin annenin ruhuna
III
Şiirle yattım bu gece şiirle kalktım
Sana bir mâcerâ getireceğim
Dereden tepeden
Yeni bir macera getireceğim
Derinliklerden
İşte yeni bir kılavuz gösteriyorum
Çiçek sarı
Hem bir sidretü’l münteha
Hem makam-ı muallâ
IV
Bir deniz feneri gibi dönüyor zaman
Gözlerim Tâhâ dilim Yâ sîn
Hayat anlamsızlaştığı zaman başlıyor şiir
Aklım Tâ hâ kalbim yâ sîn
Dönüp eski bir skandalı getiriyorlar gündeme
Gözlerim ve aklım Tâ hâ
Dilimle kalbim Yâ Sîn