Sığla ağacı Türkiye’nin Batı bölümünde yetişen endemik bir türdür. 35 metreye kadar ulaşabilen ağaç ortalama 200 yıl yaşamaktadır. Kumlu, sulak ve asidik topraklarda yetişir. Dalaman ve Köyceğiz etrafında yoğunlaşmıştır. Günlük ve amber isimleri ile de bilinir.
Sığla’nın tıbbî olarak kullanılan kısmı, reçine ve kabuklarıdır. Ağacın tıbbî olarak kullanımı antik çağlara kadar uzanmaktadır. Ağaçtan alınan reçine "sığla yağı" adı ile de bilinir.
1 ölçü sığla yağı ve 1 ölçü bal karışımını düzenli olarak yemek, iç organlar ile eklemleri güçlendirir ve rahim urlarına faydalıdır. Uyuz ve kaşıntılı hastalıklarda çok ince bir tabaka sığla yağı bölgeye sürülür ve bir müddet beklendikten sonra yıkanır.
Reçinenin çiğnenmesi dil, diş eti sorunlarını, boğaz ağrılarını giderir ve öksürüğü keser. Reçinenin çiğnenmesi beyin faaliyetlerini arttırır.
Ülser hastalığında bir ölçü reçine ve bir ölçü bal karıştırılarak, birer çay kaşığı içilir ve 10 gün devam edilir.
Yaralar, berelenme ve morluklarda reçine bölgeye sürülür.
Ağacın yağı alınmış kabukları günlük adı ile bilinmektedir. Bu kabukları tütsü olarak yakarak nezle, uykusuzluk ve stresle mücadelede koklanması sağlanır.
Dünya Bülteni