-Küfür içindeydiler. Peygamberlerini, haşri ve neşri inkâr ediyorlardı.
-Putlara tapıyor ve şirki teşvîk ediyorlardı.
-Nûh -aleyhisselâm-’ı küçümsüyor, âsî olup O’na eziyet ediyorlardı.
- Kibirliydiler; fakîrlere “reziller” diye hitâb ediyorlardı. Hikmet sâhiplerini de küçük görüyorlardı. Hakîkaten, kibirleri yüzünden fakîrlerle oturmayı istememek de, helâk olan kavimlerin kötü hasletlerinin başlıcalarındandır.
- Kadınlarında edeb, iffet ve hayâ yoktu.
-Dünyâ lezzetlerine çok düşkündüler.
-Şükretmiyorlardı. Hâlbuki Cenâb-ı Hak, verdiği nîmetlere şükredilmesini ve nankörlük edilmemesini emretmektedir
(İslam ve İhsan)