Bediüzzaman Fatiha suresinin tefsir ederken sırat-ı müstakim’in tefsiri sadedinde insanın ruhunda üç temel kuvve’nin/duygunun bulunduğunu belirtir. Bu her üç kuvve, insanın hayatını idame ettirmesine yarayacak farklı görevlerle donatılmışlar.
Bu kuvvelerden birincisi kuvve-i şeheviyedir. Bu kuvvenin görevi, insana gerekli olan menfaatleri celb ve cezb eder. İkincisi kuvve-i gadabiyedir. Bu kuvvenin görevi, insana zararlı olan şeyleri def etmesini sağlar. Üçüncüsü, kuvve-i akliyedir. Bu kuvvenin de görevi, iyi ve kötüyü birbirinden ayırmak için analiz yapmaktır. Bu her üç kuvvenin sınırları konulmadığından hem çok ileri, hem de çok geride kalıp vasat pozisyonu kaybedebilirler. Dolayısıyla bu her üç duyguyu vasat pozisyonda durdurabilmek, sırat-ı müstakim’i yakalamak manasına gelir.
Burada kuvve-i şeheviye tanımlanırken insan için faydalı olan herşeyi celb ve cezbeden bir duygu şeklinde tanımlandı. Cinsel istek ve arzular da insanın menfaaatleri içerisinde olduğundan onlar da bu kategoriye girerler. Ancak bu kategori sadece cinsel arzu ve isteklerden ibaret değildir.
İnsanın anne ve babasına karşı saygı ve sevgi beslemesi, çocuklarına ve eşine sevgi ve şefkat beslemesi kuvve-i şeheviyenin gereğidir. Bir doğa manzarasına, onun sanatkarını tefekkür ederek bakıp ondan lezzet almak ta kuvve-i şeheviye kategorisine girer.
Allah c.c., insanın neslinin devamı için insan bedenini cinsel dürtülerle donatmıştır. Nesli devam ettirme hizmetinin ücreti olarak, lezzetini de bu hizmetin içine yerleştirmiştir. Dolayısıyla cinsel haz ve istekler, insanoğlunun neslini devam ettirebilmesi için hizmeti içerisine dercedilmiş bir ücret nevindendir. Semeredir, İllet-i ğaiyye değildir.
Abdülkadir-i Geylani (k.s.) Fütuhu’l-Ğayb adlı eserinde ‘Ahireti isteyen dünyada zühde sarılmalıdır. Allah’ı isteyen ahiret konusunda zühde sarılmalıdır. Dünyasını ahireti için, ahireti de Allah hesabına terketmelidir. Kalbinde dünya şehvetlerinden bir şehvet ve lezzetlerinden bir lezzet, ve rahatlıklarından bir rahatlık talebi; yemek, içmek, giymek, nikah, mesken, binek, velayet, riyaset, fıkıh ilminin fenlerine dair bir ilim tabakasını beş büyük ibadetin üzerinde görmek, hadis rivayetini, kur’anı rivayetlere göre tilavet etmek, nahiv, belağat, fakrin zevali, zenginliğin gelmesi, belaların gitmesi, afiyetin gelmesi, genel olarak zararlı şeylerin gitmesi, faydalı şeylerin gelmesi gibi meseleler hakkıyla zühde ulaştırmaz. Çünkü bütün meselelerde nefsin lezzeti, hevanın muvafakati, tabiatın rahatı ve onu sevmek vardır. Yine bütün bu meseleler dünyadan olup onda kalmayı gerektirir. Onlarla sükunet ve itmi’nan hasıl olur. O halde kişinin bütün bu meseleleri kalbinden çıkarmak için mücahede etmesi şarttır.’[1] derken zevklerin asıl değil tebei olabileceğini söylemiştir. Öyleki, islami ilimler dahi, Allah’ın rızası dahilinde değil de dünyevi maksatlar doğrultusunda olunca bunların insana verdiği dünyevi zevkler, insanı Allah’a yakınlaştırma yerine uzaklaştırır.
Ancak Freud ve onun gibi düşünen rasyonalistler, cinselliği zevk ve haz üretme mekanizması olarak görmüşlerdir. Yani insan, Allah c.c. tarafından kainatın bir müfettişi olarak yaratılmış iken basit ve geçici zevklerle uğraşan, Bediüzzaman hazretlerinin tabiriyle adi bir kavvad derekesine indirmişlerdir.
Jung da başta Freud gibi düşünürken belli bir dönem sonra libidonun cinsel dürtülerin ötesinde bir fonksiyona sahip olduğunu belirten yazılar kaleme alınca Freud ile araları açılmıştır. Yani Freud, Jung’u insana getirdiği manevi yaklaşımlardan ötürü reddetmiştir.
Neredeyse bir asır boyunca, özellikle Avrupa kıtasını Freudun pedagojisine mahkum edenlerin elde ettikleri sonuç, aileyi istemeyen hedonist bireylerin yetiştirilmesi olmuştur. Bu felsefe, islam ülkelerinde de okul müfredatlarına konularak nesillerin bozuk bir kafayla yetişmelerine katkıda bulunmuştur.
68 kuşağıyla başlayıp şimdiye kadar gençlere ‘yaşasın hedonizm’ sloganını direk veya endirek bir şekilde attıran etkenlerin başında Freudçu pedagojinin etkisi gelmiyor mu? Başta CHP olmak üzere, istisnasız bütün sol fraksiyonların lgbt sapkınlığını toplumsal hayatta normalleştirmeye çalışmasında Freudçu pedagojinin etkisi yokmudur? İstanbul sözleşmesi, müslüman kadınlara ‘Biz kimsenin namusu değiliz.’, dövizleriyle yürüyüş yaptıran anlayışın yetişmesinde, Freud’un pedagoji ve terbiyesinin etkisi yok mudur? Peygamber (a.s.m.) ın ‘Ahirzamanda bir erkek kırk kadına nezaret eder.’ Hadisi şerifinin tevilinin tahakkukunda bu nevi ebter zekaların tesiri yok mudur?
Ne yazık ki rasyonalizmi materyalizme alet eden Freudçu felsefe yanlış ve sahte özgürlük paradigması ve pedagojisiyle insanları büyüleyerek günümüze kadar özellikle gençleri cinsel şehvetlerinin esiri yapmıştır. Elinden hakiki hürriyeti alınıp sefa, eğlence ve haz prangalarına mahkum edilen insanın, kendi fıtratına yerleştirilen manevi programını doğru bir şekilde okuyup anlamadıktan sonra bu bataklıktan kurtulması zordur.
Netice olarak kapitalizmin elinde sihirli bir değnek gibi işlev gören rasyonalizmin menfi tesirinden insanı ilahi yaratılışına uygun yetiştirerek koruyabilir, kapitalizmin sürü psikolojisinden de kurtararak gerçek hürriyetine kavuşturabiliriz.
[1] Abdulkadir Geylani, Fütuhu’l-Ğayb, 54. Makale, s. 124.