Bir dönemler soğuk savaşın simgesi olan utanç duvarının az ilerisinde Tempodrum Spor Salonu önemli bir etkinliğe ev sahipliği yaptı. Bu yıl 8'incisi düzenlenen, Türkçe Olimpiyatları'nın Almanya seçmeleri için Berlin'deydik. Türkçe, "Sevgi dili" olarak anons edildi her defasında. Yarışmanın teması, "Aynı dili konuşuyoruz" du. Alman çocuklar bizim şarkılarımızı söyledi, bizim şiirlerimizi okudu. Alman politikacılar kürsüye çıktı, kimi zaman Türk çocuklara kimi zaman Alman çocuklara ödüllerini verdiler. Kafasında hâlâ utanç duvarını aşamayan bazı kafaların Avrupa'nın ortasına dinler arası husumet duvarları çekmek için gayret gösterdiği bir sırada hem de tarihi utanç duvarının az ötesinde, tam tersine barışın,.sevgilinin,diyaloğun mesajları verildi. Hem de Türkçe olarak.
3 yaşındaki Sura İstiklal Marşı'nın 10 kıtasını ezberinden okurken, tüylerimiz diken diken oldu. Bin vecd ile eşlik ettik ona. "Nazlıcan"la başladı Anna Churuba. Parçayı o kadar güzel söyledi ki zaten yarışmada da dereceye girdi. "Aslı" dedi, "Kerem" dedi, "Tek heyeceyi" hecelemeden hem de Türkçe okudu Alman kızı Samira. Arieton isimli çocuk Murat Göğebakan oldu, "Neredesin Ay Yüzlüm" dedi, Benyamin Saad, Üstad Necip Fazıl'dan, "Canım İstanbul"u okurken bizim aldı götürdü bir yerlere. Fındık Kurdu Berna'ya inat Alman kızı Laura fıkır fıkır oynattı salonu, "Bu ne dünya kardeşim böyle" şarkısıyla. Zaten sahne performansıyla birinciliği de kaptı. Irkçılığın tüm dünyaya ağır bedeller ödettiği Berlin'de sevginin, barışın, diyalogun mesajları verildi tüm insanlığa. Türkiye'de çocuklarımıza Türkçe öğretme konusunda şikayetlerimiz olurken, Alman çocuklara Türkçe yarışmaya girecek kadar dilimizi öğretip, sevdiren "Türkiye sevdalısı" öğretmenlerimize bir kez daha "İyi ki varsınız" dedim.
Aktif Haber