Hayatımıza bir şekilde girmiş olanların, iyi-kötü anı, zamanı paylaştığımız insanların, tabut içinde, dört omuz üstünde kabristana uğurlanmaları, üzüntüyle beraber beni hep düşündürmüştür. Ayrılık, üzüntü, hasret, pişmanlık… Tüm bu duygular beraber yaşanır ölüm halinde. Hayatımızın içindeyken fark edemediğimiz, ölümüyle sarsıldığımız insanlar…
Önce yazarlar buluşmasında, sonrasında MAFOD’un (Manisa Fotoğraf Derneği) düzenlediği fotoğraf gezilerinde, konferanslarda, çok yerde keşişti yolumuz Gürbüz Battal hocayla.
Naif, kendi halinde, kimseye zararı olmayan, bilgili, tecrübeli, devamlı bir şeyler üretmeye çalışan bir adam. Yıllarca öğretmenlik yapıp öğrencileri aydınlattıktan sonra gazetelerde yazdığı köşe yazılarıyla ışık saçan bir ilim insanı.
Öğrenmeye hevesli, kendini geliştirme çabasında. Yazı, fotoğraf, grafik… Çoğu alanda kurslara katılıp sertifikalar alan, bilmediğini sorarak öğrenmeye çalışan Gürbüz Hocam.
Zihnimi yokluyorum. En son şiir kitabımı çıkardığım zamanlar ziyaretime geldiğinde kitabımı imzalamıştım. İş yerimde oturup çay içmiş, yazılar üzerine konuşma yapmıştık. Son görüşmemiz olacağını nereden bilebilirdim?
“Hocam maşallah, yazmaya devam ediyorsunuz?” dediğimde, “Yazıyoruz ama kim okuyor?” diye hayıflanmıştı. Yazı insanlarının en çok yakındıkları noktadır bu. Okunmamak. Hele sosyal medyanın ve internet çağının insanların beyinlerini rehin aldığı bu zamanda, yazmaktan ve okumaktan bahsetmek ne kadar güç. Düşünmeden, üretmeden, elimizde telefon, sanal mecralarda günlerimizi heba edip gidiyoruz.
Şöyle maziyi bir taradım zihnimde. Bursa’ya bağlı Gölyazı’da bir tekne turu yapmıştık Gürbüz Hocayla, bir fotoğraf gezisinde. Yine kitaplardan, yazılardan, fotoğraflardan bahsetmiştik. Yaşına rağmen ondaki azme hayran kalırdım. Biz yorulurduk ama o yorulmak nedir bilmezdi.
3 Şubat Salı akşamı, sosyal medyada gezinirken, Gürbüz hocamın facebook hesabında gördüğüm paylaşımla sarsıldım:
“İnna lillahi ve inna ileyhi raciun. Kıymetli babamız Gürbüz Battal hakkın rahmetine kavuşmuştur. Cenazesi 04.02.2026 Çarşamba günü öğle namazına müteakip Şeyh Fenari camiinden kaldırılacaktır. Rabbim rahmet eylesin.”
O an anlıyorsunuz hayatın, dünyanın, her şeyin boş olduğunu. Dünya hayatının geçiciliğini, insanın ahiret hayatına giden bir yolcu olduğunu. Ve dostlarımıza, sevdiklerimize daha çok değer vererek zaman ayırmamız gerektiğini de.
Evet. Bu dünyadan bir Gürbüz Battal geçti. Bu dünyadan bir Gürbüz Battal göçtü. Ben, Gürbüz hocamı o babacan, naif tavrıyla, örnek alınacak kalem erbabı olarak hatırlayacağım. İyi ki seninle yollarımız keşişmiş Gürbüz hocam. Hakkını helal et.
Gürbüz hocama Allah’tan rahmet diliyorum. İnşallah mekanı cennet olur.
Sağlıcakla kalın.