(İKİNCİ RİCA: İhtiyarlığa girdiğim zaman; bir gün güz mevsiminde, ikindi vaktinde, yüksek bir dağda dünyaya baktım. Birden gayet rikkatli ve hazîn ve bir cihette karanlıklı bir halet bana geldi. Gördüm ki; ben ihtiyarlandım, gündüz de ihtiyarlanmış, sene de ihtiyarlanmış, dünya da ihtiyarlanmış… Lemalar..)
Fasl-ı hazan misali, ihtiyarlık mevsimi
Bir yüce dağ başında esiyor güz nesimi.
İkindi güneşinde ışıklar kızıl sarı
Şu yorgun ömrümüzün kaçıncı sonbaharı.
Ufûle meylederken koyu gölgelerle gün
Sardı bütün ruhumu birden rikkatli hüzün.
İhtiyarım şimdi ben batan gün de ihtiyar
Artık çoğu ahbaptan firak ve iftirak var.
Bu me’yûs haletime bulunur mu bir rica?
Derdime devâ oldu: Barigâha iltica.
Rahmet nûrunu buldu, can evinde virâne
Besmele miftahıyla açılır şifahâne
Rabb-i Rahim lûtfeyler kullara merhameti
Cûd ü ihsanla gider alemlere rahmeti
İhtiyar istiğfarı umulur affa revâ
İman-i Billah olur en mücerreb bir devâ
Acz ü fakr ile dile merhamet-i Rahman’ı
Kadir Mevlâ lûtfudur, saklamak hânümanı..