Mehmet Paksu-Zafer Dergisi
1- RAMAZAN MELEKLEŞTİRİR
Ubade bin Samit (ra) anlatıyor:
Ramazan ayının başladığı bir günde Resul-i Ekrem Efendimiz (asm) şöyle buyurdu:
“İşte bereket ayı olan Ramazan geldi. Artık Allah’ın rahmeti sizi kuşatır. O ayda yeryüzüne bol bol rahmet iner. Günahlar affedilir, dualar kabul olunur.
“Allah sizin iyilik ve ibadette yarışmanıza bakar da, bununla meleklerine karşı iftihar eder.
“Öyleyse kulluğunuzla kendinizi Allah’a sevdirin. Bu ayda asıl şaki olan, Allah’ın rahmetinden nasibini alamayan kimsedir.”
(et-Tergib ve’t-Terhib, 2:99)
…
İnsanı meleklerden ayıran en önemli özelliği nefis sahibi olmasıdır. İnsan yer, içer, evlenir; üzülür, öfkelenir, günah işler. Fakat oruçlu iken belli bir süre için yiyip içmesini terk eder, zevklerine sınır koyar. Nefsinin ihtiyaçlarına cevap vermez, her dediğini yapmaz. Bu arada yalan, gıybet gibi günaha sokan işlerden de kendini çeker. Gereksiz şeylerden uzak durmaya çalışır.
İşte insan bu haliyle meleklere benzer. Çünkü melekler de yiyip içmezler, evlenmezler, günah işlemezler. Çünkü nefis taşımıyorlar.
İşte insan nefis taşıdığı halde nefsine hâkim oluyor, onun her isteğine uymuyor. Öyle ki manevî hali itibariyle melekleri bile geçebilecek vaziyete bürünüyor.
Cenab-ı Hak, emrini tutarak arzularını dizginleyen mümin kullarıyla meleklere karşı iftihar ediyor. Oruç tutan insanın kendi katındaki derecesini böyle ifade ediyor. Mümin de bu iltifata karşı, kendisini Allah’a sevdirmeye, Onun razı olacağı şekilde yaşamaya çalışmalıdır.
2- RAMAZAN BAĞIŞLANMADIR
Ebu Hüreyre (ra), Resul-i Ekrem Efendimizin (asm) şöyle buyurduğunu rivayet ediyor:
“Ramazan ayının ilk gecesi girince şeytanlar ve cinlerin azgınları zincire vurularak bağlanır. Cehennemin kapıları kapatılır, hiçbir kapısı açılmaz. Cennet kapıları ise sonuna kadar açılır, hiçbirisi kapalı tutulmaz.
“Her Müslümanın kalbinde hissettiği bir ses yükselir:
“Ey iyiliklere istekli olanlar, hayra yönelin!
“Ey kötülüğe arzu duyanlar, kendinizi tutun!
“Allah’ın bu gece Cehennemden kurtardığı pek çok kimseler olacaktır. Bu hal Ramazan’ın bütün gecelerinde tekrarlanır.”
(Buhari, Savm, 5; Bed’ü’l-Halk, 11; Müslim, Sıyam, 2; Nesâi, Sıyam, 5.)
…
Ramazan ayı girince şeytanların zincire vurulduklarını âdeta görür gibi oluruz. İnsanlar her zamankinden daha fazla ibadete yönelirler. Oruçlar tutulur, Kur’ân’lar okunur, camiler dolar. Herkeste bir Ramazan heyecanı başlar. Günahlardan elini çekemeyenler tevbe istiğfar eder, Rabbinin mağfiretine sığınır. Günah yuvaları müşteri kaybeder, bazısı da kapanır.
Bütün bunlar, şeytanların faaliyetlerinin azaldığını gösterir. Artık eskisi kadar vesvese veremezler, müminlerin kalblerine şüphe oklarını fırlatamazlar. Demek ki, manevî olarak zincirlenmişlerdir. Böylece insanlar Allah’ın rahmetine koşunca Cehennemin kapıları kapanır.
Artık Cennet, rahmet, mağfiret kapıları açıktır. Cennete götürecek işler, ameller, ibadetler çok işlenir olduğundan fani dünyadan gerçek âleme nurlar gönderilmeye başlanmış, bunun için de Cennet kapıları ardına kadar açılmıştır.
3- RAMAZAN KALBİ YUMUŞATIR
Enes bin Mâlik (ra) rivayet ediyor: “Resûl-i Ekrem Efendimize (asm) “Hangi oruç daha faziletlidir?” diye soruldu.
Resulullah (asm), “Ramazan’a hürmeten Şaban ayında tutulan oruç” diye cevap verdiler. Yine soruldu:
“En faziletli sadaka ne zaman verilendir?”
Resulullah (asm), “Ramazan ayı içinde verilen sadakadır” buyurdu.
(Beyhakî, 4:305)
…
Ramazan bir yardımlaşma ayıdır. Bu ayda kalpler yumuşar, gönüller genişler, cömertlik hisleri canlanır. Oruç olmasaydı sadece kendi menfaatini düşünen bazı zenginler açlık ve fakirlik sıkıntısını bilmez, dolayısıyla onların yardıma ve şefkate muhtaç olduklarını akıllarına getiremezlerdi.
Böylece insan kendi cinsine karşı şefkatli davranmakla hakikî mânâda bir şükür kapısını açmış olur. “Hangi fert olursa olsun, kendinden bir cihette daha fakiri bulabilir. Ona karşı şefkate mükelleftir.”
Eğer oruç vasıtasıyla nefsine açlık acısını çektirme mecburiyeti olmasaydı, insan şefkat ederek yapmakla vazifeli olduğu yardımı yapamazdı. Çünkü açlık sıkıntısını bilmeyen insan başkasının derdini nasıl bilecek, nasıl yardımına koşacaktı? Atalarımız da “Tatmayan bilmez” demişlerdir.
Bu açıdan Ramazan fakir fukaranın gözetildiği, yoksulların yardımına koşulduğu, yalnız ve kimsesiz insanların elinden tutulduğu bir mevsimdir. Oruçlu müminler bu ayda yardım etme, infakta bulunma, hayır hasenat yapma, insanlar nelere ihtiyaç duyuyorlarsa o konuda destekte bulunmada bir yarış içine girerler.
Hayır yapanlar, sadaka ve infakta bulunanlar, bundan çok büyük bir haz duyarlar ve ferah dolu bir zevk alırlar.
4-RAMAZAN KUR’AN MEVSİMİDİR
Abdullah bin Abbas (ra) rivayet ediyor:
“Resûl-i Ekrem Efendimiz (asm), hayır, iyilik, yardım yapma hususunda insanların en cömerdi idi. Ramazan ayında da Cebrail aleyhisselâmla buluştuğu zaman çok daha cömert davranırdı.
“Cebrail her Ramazan gecesi Resulullah (asm) ile bir araya gelir, tâ ayın sonuna kadar Resulullah ona Kur’ân’ı okur, dinletirdi.
“Cebrâil ile buluştuğu günlerde Resulullah (asm) hayır-hasenat hususunda esen rüzgârdan daha cömert olurdu.” (Beyhakî, 4:305)
Ramazan Kur’ân ayıdır, Kur’ân mevsimidir. Ramazan, kudsiyetini Kur’ân’dan alır: “Ramazan ayı ki, onda Kur’ân indirildi” mealindeki âyet (Bakara Sûresi, 185) bunu ifade eder.
Ramazan, Allah kelâmının yeryüzüne inmeye başlamasının yıl dönümüdür. Diğer vakitlere nazaran bu ayda Kur’ân ile daha çok meşgul olunur. Okunur, dinlenir, mânâsı tefekkür edilir. Kâinata, hâdiselere onun nurlu penceresinden bakılır.
Sevgili Peygamberimizin (asm) bu ayda Kur’ân’la meşguliyeti daha da artardı. Hayatta bulunduğu süre içinde Ramazan girdiğinde vahiy meleği Cebrail, Peygamberimizin (asm) huzuruna gelir. Birlikte Kur’ân’ı okurlar, mütalâa ederlerdi.
Bizler de bu mübarek hâli düşünerek Kur’ân’la meşgul olursak mânevî payımız o derece artacaktır.
Okurken, sanki Resulullah (asm) ile birlikte okuyormuş gibi hayâlen o ânı yaşamak; sanki Kur’ân yeni inmiş de ilk defa okuyormuşuz gibi okumak güzeldir.
Dinlerken de sanki Peygamberimiz (asm) okuyor da ondan dinliyor, sanki Cebrail aleyhisselâmdan işitiyor, hattâ Cenâb-ı Hak’tan duyuyor gibi bir huşû içinde bulunmak, bu hisseyi artıran duygulardır.
Her Ramazan’da camilerde ve evlerde mukabele okunur. Böylece Peygamber Efendimizle Hz. Cebrail’in okuyuş şekilleri taklit edilir ki, kudsî bir hava yaşanır.
Ramazan’da yapılan ibadetlerin sevabı bire bindir. Başka vakitler okunan her Kur’ân harfine bir sevap verilirken, bu ayda sevaplar binleri, on binleri bulur. Kadir Gecesinde otuz bini geçer.
5-RAMAZAN MÜKEMMEL YAPAR
Ebu Hüreyre’nin (ra) rivayet ettiğine göre, Resul-i Ekrem Efendimiz (asm) şöyle buyurmuştur:
“Oruç tutan bir kimse yalancılığı, yalan yere şahitliği ve cahilce davranışları bırakmaz, böyle günahları işlerse, yemesini içmesini terk etmesine Allah bir değer vermez.” (İbni Mace, Sıyam:21)
Oruca niyet eden mümin sadece yiyip içmeye ara vermez. Midesine oruç tutturduğu gibi, diğer duygularına da onlara göre oruçlarını tutturur.
Zaten mükemmel oruç da bu değil midir? Yani mide ile birlikte göz, kulak, kalb, hayal ve düşünce gibi diğer duygular da bir çeşit oruç tutarlar. Her birisi kendisine göre bir ibadete başlar.
Dilin orucu, yalandan, gıybetten ve çirkin sözlerden uzak tutulması ve Kur’ân, zikir, tesbih, salavat ve istiğfar gibi ibadetlerle meşgul olmasıdır.
Gözün orucu, harama baktırmamaktır. Kulağın orucu, lüzumsuz sözleri dinlememektir. Bunların yerine göz ibretle bakmaya, kulak hak sözleri, Kur’ân’ı dinlemeye sevkedilir. Kalb, hayal ve fikir gibi duygularla da güzel şeyler düşünülür.
Böylece mide ile birlikte bütün duygular da oruç tuttuğu için, boş yere aç susuz kalmamış olur, neticede mükemmel bir oruca yaklaşır.