Salih Sevgican'ın yazısı:
Yeni Dünya İslam ve Kültür Derneğinde bambaşka bir program tertipleniyordu. Çoğunluğu gençlerden oluşan bir toplulukta bulunmanın hazzı ile şevk içerisindeydik. Her zaman yapılagelen anma etkinliklerine ilaveten , Peygamberimizi bu sefer anlamaya çalışmalıyız diyerek O'nunla alakalı duygu düşüncelerimizi birbirimizle paylaşmaya başladık. Küçük çocuklardan başlayarak herkese Peygamberimizin en belirgin özelliğini sorduk.
En çok Peygamberimiz denince aklına gelen hangi özelliğidir? diye herkese soru sormuştuk.
Cevaplar ise çok ilginçti.
Tevazusu, merhameti, kahramanlığı, çocuklarla şakalaşması, güvenilir ve emin olması, ümmiliği, davasına sarsılmaz imanı, kulluk yönü, dedelik yönü, idareciliği, kusursuzluğu ve tebliğinde ki inanılmaz sabrı gibi cevaplar verilmişti.
Bu konu başlıkları açıldıkça açılıyor. Bazı şeyler tashih ediliyor. Bilgiler tazeleniyordu.
Ümmilik ile bilgelik arasında ki bağa işaret ediliyor ve hemen akabinde O'nun her gün tevbe etmesinde ki hikmet sırrı aralanmaya çalışılıyordu.
Bir çocuğun ölen kuşu için onu teselli etmesi ve hatta torunlarını sırtına bindirmesi , abdest alırken çocuklara su püskürtmesi örnekleri üzerinden insanlardan bir insan olma hususiyetine dikkat çekiliyordu.
Bir mecliste insanlar arasında ayırt edilememesi nazara verilerek günümüzde ki liderlik sultası veya diktatörlüğünün zararlarına nazarlar çevriliyordu.
Hz.Vahşi'nin amcasını bir kasap gibi doğramasına rağmen O'na tebliğ vazifesini yapması ve O'nu da davet etmesi karşısında iki büklüm oluyorduk. Zira hiçbirimiz o sabrı göstermeyebilirdik.
Ortaya enfes bir manzara çıkmıştı. Neredeyse tüm bu karşılıklı fikir alışverişi sayesinde Peygamberimizle alakalı bir kitap okumuş kadar olduk.
Peygamberimizin güvenilir ve emin oluşu en dikkat çekici yönüydü. Bunun dışında ise 1 hafta öncesinden salavatlar dağıttık. Türkiye merkezli 21 milyon salavat kampanyasına Finlandiya olarak dahil olduk.
Bazı abilerimiz 10.000 salavat okumuştu. 1 hafta boyunca salavat getirmek inanılmazdı. Salavat getirmeye bir hafta boyunca o kadar alışmıştık ki dille söylemesek dahi kalbimiz sürekli salavat halindeydi. İnanılmazdı. Ayrıca tüm ümmet için topluca dualar ettik. Gelen cemaatimize yemek ve ikramlarda bulunduk. Vatanımızdan çok uzaklarda gurbette Peygamberimizi anmanın ve anlamaya çalışmanın mutluluğunu yaşadık.
Beyaz Zambaklar ülkesi Finlandiya'da tam da kara kış ortasında ılık bir bahar esintisi gibi Peygamberimiz Aleyhissalatu vesselam ile hemhal olmaya çalıştık. İçimizi acıtan şey ise mübarek gece bitip de sabah uyandığımızda Suriye'de 300'e yakın sivil halkın katledildiği haberini duymamızdı.
Haber 7/ İskandinavya