Dostlardan firakım yüzünden gece
Karartır halimi sessiz çığlığım
Kalbimin atışı, hüzünden hece
Kesiyor elimi sessiz çığlığım.
Gök kubbe çınlarken acı avazdan
Çok kimse zanneder bu sesi sazdan
Başkası sevdadan bende marazdan
Anlatır elemi sessiz çığlığım.
Bir iki kelam var sanki bülbülden
Belki de bir veda edecek gülden
Gururu yüzünden çıkmış gönülden
Susturur dilimi sessiz çığlığım.
Tıpkı ben bülbüle benzer gibiyim
Gülümün peşinde gezer gibiyim
Bu olup biteni sezer gibiyim
Çağırır gülümü sessiz çığlığım.
Bakınız bu derdim firak yüzünden
Hiç kimse anlamaz gönül sözümden
Dostlar da gelecek benim izimden
Öldürmez ölümü sessiz çığlığım.