1935 Isparta Senirkent doğumlu, 1957 senesinde Bediüzzaman Said Nursi hazretlerini ziyaret edip duasını alan, Zübeyir Gündüzalp ağabeyin ses kaydında kendisinden bahsettiği Mehmet Güleşçi ağabey Hakkın rahmetine kavuştu.
Güleşçi ağabeyin cenazesi 1 Nisan 2026 Çarşamba günü ikindi namazına müteakip Barla'da kılınacak ve Barla mezarlığına defnedilecek.
BEN SENİRKENTLİYİM, BEDİÜZZAMAN’I ZİYARETE GELDİM
Mehmet Güleşçi ağabey Bediüzzaman Hazretleri ile olan görüşmesini Ömer Özcan'ın Ağabeyler Anlatıyor kitabında şöyle anlamıştı:
Sene 1957, okullar henüz başlamadı, Eylül ayı da gelmek üzere… Elazığ’dan ayrıldım, Senirkent’e gitmeden doğru Isparta’ya vardım. “Kim meşgul oluyor?” diye sordum, Boyacı Rüşdü (Çakın) dediler. Buldum Boyacı Rüşdü’yü, girdim dükkânına, “Selamün aleyküm” dedim. Okuma halindeydi. Eliyle işaret etti ‘otur’ diye. Sonradan öğrendiğime göre Cevşen okuyormuş. Bitirdi “Aleyküm selam, ne var?” dedi. “Ben Senirkentliyim, Bediüzzaman’ı ziyarete geldim.” dedim. “Bediüzzaman çok hasta, ziyaretçi kabul etmiyor, oda kapısından yemeğini bırakıyoruz, biz de yanına giremiyoruz, onun için ziyaret mümkün değil.” dedi. “O zaman siz bana kapıyı bir gösterin.” dedim. “Şimdi oraya birisi gidecek öğrenirsin.” dedi. Sırtında torbayla birisi çıktı geldi. Sonradan öğrendim ki gelen Tâhirî Mutlu Ağabeymiş. O da aynı şekilde, “Bediüzzaman çok hasta, ziyaretin mümkün değil.” diye söyledi. Ben rüyayı gördüğüm için ziyaret edeceğime inanıyordum...
Tâhirî Ağabey önde, ben arkada gidiyoruz. Bu arada hükümet binasının yanına geldik, iki arkadaşımla karşılaştım. “Mehmet nereye?” dediler. “Bediüzzaman’ı ziyarete gidiyorum.” dedim. “Biz de gelelim.” dediler. “Siz de gelin.” dedim. Hüseyin Abidinoğlu Isparta’da Milli Eğitim Müdür vekilliği yapmıştı. Öteki de onun arkadaşı İlahiyat Fakültesinde okuyor, Keçiborlulu. “Abdest alın gelin.” dedim onlara. Ulu Camiye gittiler, ben biraz ilerledim. Derken Bey Camiin yanındaki köşeye geldim. Köşede arkadaşları beklemeye başladım. Tâhirî Ağabey eve girdi, kapıyı kapattı. Onlar geldi, karşıdan bir taksi belirdi, içinden Üstad Hazretleri çıktı. Aynı, gece rüyada gördüğüm zat… Kollarında iki kişi, yürütüyorlar, hasta olduğu belli… Taksiden çıkardılar, evin kapısına doğru döndürdüler. Üstad köşede bizi gördü, kollarındakileri biraz geriye doğru itti, bize, "Gelin." diye eliyle işaret etti. Koştuk, üçümüz de elini öptük, yüzümüze de sürdük. Üstad üçümüzün de tek tek başını okşadı. Konuşması anlaşılmıyor, sesi çok hafif çıkıyordu. Sungur Ağabey tercümanlık yaptı. “Ben Elazığ’da muallimim, Senirkentliyim.” dedim. Sungur Ağabey, Üstad’ın muallimlerin hizmetlerinden bahsettiğini bize aktardı. Üçümüzle de ayrı ayrı konuştu Üstad. Ben, Senirkentliyim deyince “Tahsin Tola’ya selam söyle, elli mebusun yapamadığı hizmeti yaptı.” dedi. Malum Tahsin Tola da benim gibi Senirkentlidir, Demokrat Parti Milletvekilliği yapmıştı. Sonra Üstad, “Ben çok hastayım, ziyareti yukarıda yapılmış kabul edin.” dedi. Tabi çok heyecanlıydım, çok konuştuk ama hepsini tutamadık aklımızda. Üstad Hazretlerine böyle bir ziyaretimiz oldu.