Bismillahirrahmannirrahim
Ey kullarının hâllerini en ince ayrıntısına kadar bilen Yâ Habîr! Ey hiçbir varlığın ihtiyacını ve hiçbir kalbin hüznünü ilminden uzak bırakmayan Yâ Alîm! Ey her şeyi rahmetiyle kuşatan Yâ Rahmân!
Allah’ım! Dalâlet nazarının âcizlik, hüzün ve ümitsizlik içinde gördüğü varlıkları, iman nuruyla rahmetinin ve hikmetinin tecellileri olarak okumayı bizlere nasip eyle. Gücümüzün sınırlılığını gördüğümüzde ümitsizliğe düşmekten, yaşadığımız sıkıntıları bütün geleceğimizi kaplayan bir karanlık olarak görmekten bizleri muhafaza eyle.
Ey kullarına lütfeden ve onlara ummadıkları kapılar açan Yâ Fettâh! Ey dilediğine yardım eden Yâ Muîn! Ey kendisine yönelen kullarını hidayete ulaştıran Yâ Hâdî! Ey rahmetinden ümit kesilmemesini öğreten Yâ Tevvâb!
Rabbimiz! Âcizliğimizi Sana yönelişimize, hüznümüzü duaya, ihtiyaçlarımızı şükrümüze vesile kıl. Sıkıntılarımızı inkâr etmeden sabretmeyi, elimizden gelen tedbirleri almayı ve neticeleri Sana havale etmeyi bizlere öğret. Bizleri sebepleri terk edenlerden de sebepleri mutlaklaştırıp Sana tevekkülü unutanlardan da eyleme.
Ey kullarını koruyan ve muhafaza eden Yâ Hafîz! Ey merhametiyle kullarına muamele eden Yâ Raûf! Ey sevgisiyle gönüllere yakınlık veren Yâ Vedûd!
Allah’ım! Yetimlerin, kimsesizlerin, hastaların, yoksulların ve yardıma muhtaç bütün canlıların ihtiyaçlarını görebilmeyi bizlere nasip eyle. Onların acılarını uzaktan seyredenlerden değil, imkânları ölçüsünde yüklerini hafifletmeye çalışanlardan eyle. Himayeye muhtaç olanlara şefkatle yaklaşmayı, güçsüzlüğü küçümsememeyi ve hiçbir mahlûkun ihtiyacını hafife almamayı bizlere öğret.
Rabbimiz! Bizi aczimizin farkında olan, fakat aczini ümitsizliğe dönüştürmeyen; hüznünü dua ile derinleştiren, ümidini rahmetinle besleyen kullarından eyle. Geleceği bütünüyle bilemediğimiz için korkuya kapıldığımızda Sana tevekkül etmeyi, başkalarının çaresizliğini gördüğümüzde ise merhamet ve sorumlulukla harekete geçmeyi nasip eyle. Âmin.
رَبِّ زِدْنِي عِلْمًا وَفَهْمًا وَحِكْمَةً، وَاجْعَلْ هٰذَا الْعِلْمَ نُورًا وَإِخْلَاصًا وَنَفْعًا.
"Rabbim! İlmimi, anlayışımı ve hikmetimi artır. Bu ilmi benim için bir nur, ihlâs vesilesi ve insanlığa faydalı bir hizmet eyle."
سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَٓا اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَٓا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلٖيمُ الْحَكٖيمُ
"Seni her türlü noksandan tenzih ederiz. Senin bize öğrettiğinden başka bilgimiz yoktur. Muhakkak ki Sen, ilmi ve hikmeti herşeyi kuşatan Alîm-i Hakîmsin." Bakara Sûresi, 2:32.
DİPNOT:
كَأَنَّهَا أَيْتَامٌ يَتَكَوَّنُ مِنْ عَجْزِهِمْ وَحُزْنِهِمْ وَيَأْسِهِمْ.
“Sanki onlar, kendi âcizliklerinden, hüzünlerinden ve ümitsizliklerinden meydana gelmiş yetimler gibidirler.”
Burada önceki cümleyle doğrudan bir bağlantı vardır. Bir önceki cümlede, dalâlet nazarının canlıları şefkatli bir himayecisi ve ihtiyaçlarını üstlenen bir dostu bulunmayan varlıklar olarak gördüğü anlatılmıştı. Bu cümlede ise o bakışın doğurduğu ruh hâli daha belirgin hâle gelir: âcizlik, hüzün ve ümitsizlik.
Kur’ân Bağlantılarında;
A. Yûsuf Sûresi, 12:87
وَلَا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ ۖ إِنَّهُ لَا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ
“Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin. Çünkü Allah’ın rahmetinden ancak kâfirler topluluğu ümit keser.”
Bu ayet, cümledeki يَأْسِهِمْ — ümitsizlikleri kavramıyla doğrudan ilişkilidir.
Zümer Sûresi, 39:53
لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ
“Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin.”
Bu ayet, insanın günahı, hatası ve kendi yetersizliği karşısında ümitsizliğe düşmemesi gerektiğini bildirir.
İnşirah Sûresi, 94:5-6
فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا
“Şüphesiz güçlükle beraber bir kolaylık vardır. Gerçekten güçlükle beraber bir kolaylık vardır.”
Bu ayetler, sıkıntının insanın bütün geleceğini kuşatan tek gerçek olarak görülmemesi gerektiğini hatırlatır.
İman nazarı, sıkıntıyı görmezden gelmez; fakat sıkıntının ötesindeki imkânları, yardımı ve hikmeti de hesaba katar.
Hazırlayan: Nuran Şahin