Rahatsız olan kesimleri eleştiren Yeni Şafak yazarı Aydın Ünal, "Alfabeyi değiştirerek, dili çoraklaştırarak, kılık kıyafet dayatarak, türkülerini, ilahilerini yasaklayarak, ibadetine engel koyarak, okullarda çocuk formatlayarak bir toplumu değiştireceklerini, milletin geçmişiyle irtibatını koparacaklarını, özünden uzaklaştıracaklarını, yeni bir ulus “yaratacaklarını” sandılar; yanıldılar. Millet, fırsatını buldukça kendisine biçilen dar zırhta gedikler açıyor" dedi.
Celal Karatüre ve arkadaşlarının, ilahileriyle, gospel (Hristiyan dinî müziği) dayatmasına karşı derinden gelen bir isyanın popüler figürleri olduklarına dikkat çeken Ünal, yazısını şöyle sürdürdü:
"Batılılar bize gospellerden doğma müziklerini hatta bazen doğrudan gospellerini dinletirken bizde durum ne? Tekkelerde, zaviyelerde, dergahlarda, zikirler eşliğinde üretilen, yüzyıllar içinde gelişen, çeşitlenen, renklenen, rafine bir sanata, aynı zamanda popüler ürüne dönüşen, türkülerimizle kardeş, varlığımızla özdeş sufî musikimiz, kültürümüzün diğer damarları gibi kesilip atılıyor. Türkü dinlemek yasaklanıyor, ilahi dinlemek, söylemek ağır suç sayılıyor. Bizzat devlet eliyle gospellerden türeme müzikler teşvik edilirken, gençlere dayatılırken, bu toprakların musikisi önce yasaklanıyor, sonra “gericiliğin” göstergesi olarak dışlanıyor, horlanıyor, öteleniyor.
"Celal Karatüre ve arkadaşlarını güya aşağılayanlar, aslında derindeki o isyanı çok iyi görüyorlar. Telaşları ve tepkileri o isyanın büyüyecek olmasından kaynaklanıyor. Beyhude ağlıyorlar: Bugün ya da yarın, gospel kaybedecek, ilahiler ve türküler kazanacak.