Ramazan mâni çadırı: Ramazanın yedisi, pek yaman çıkar sesi

Ramazan mâni çadırı: Ramazanın yedisi, pek yaman çıkar sesi

Nifak sokma boşuna, Kardeşimle arama...

A+A-

Nifak sokma boşuna,
Kardeşimle arama,
Tuz eksen de yarama,
Nurlarla derman gerek.

(Hülya Yakut)

Oruç bize reyhandır
Rabbimizden ihsandır
Ramazanın yedisi
Kur'an bize bürhandır.

(Zafer Akgül)

Ramazan’ın YEDİSİ,
Pek yaman çıkar sesi,
Mâni yakan davulcunun,
Yüklü bahşiş düşüncesi.

(Eyüp Otman)

Mani geleneği
Dört mısralı, tek kıtadan oluşan anonim halk edebiyatı nazım biçimine mâni; bunun belirli ortamlarda, bilen
kişiler tarafından ve geniş bir katılımla, belirli bir ezgi ile söylenmesine de mâni söyleme geleneği denir.
Tek kıtalı olmasına rağmen etkisi büyük olan mâni ancak şiir yeteneğine sahip usta kişilerce söylenebilir.
Halk arasında “mâni söylemek” deyimi yerine “mâni yakmak”, “mâni atmak”, “mâni düzmek” deyimleri
kullanılır. Mâni daha çok iş yaparken, tarlada, imecede ve kına gecesi gibi törensel ortamlarda söylenir.
Gelin-kaynananın, kadın-erkeğin atışma esnasında söyledikleri iletişim unsuru mâniler ile Ramazan
mânileri, mantıfar mânileri ve yüzük oyunu gibi belirli oyunlarda söylenen mâniler de vardır. Konuları da
söyleniş sebebine bağlı olarak değişir. 
Ramazan manileri Osmanlıdan günümüze kadar gelenek güzel bir gelenektir. Eskiden şartlar gereği
davulcular insanları sokaklarda çaldıkları davul ve ramazana uygun söyledikleri maniler ile uyandırırdı.