An farkıyla gecenin derinliğine, sabahın sessizliğine misafir duyguların düşünceyle söyleştiği paylaşımlar sadedinde üç farklı an yazısı...

Zamanla muhasebe

Bir vird ki meydan okur zamana.
Ya Rab!
Zamanı tutsak eden hakirmişim;
Sabırsız daralttığım fıtratımla fakirmişim.

Zaman tutsak, dil aksak;
Söz yüklenince kırılıyor,
Hakikat susunca kalp daralıyor.
Ben sustukça kalp titreşimde;
Sen hatırlattıkça uyanıyor.
Dert, dermana beyanda;
Kaçtığım her acı bir mesaj
Okumadan geçtim,
Geçitlerde huzuru aradım.
Zihin çemberi darda;
Ölçtü, biçti, farkettiğini sandı.

Ey nefsim!
Çemberi âlem zannettin,
Daraldın.
Ruhun yârda;
Emanet bilince yük hafifler.
Sahiplenince ağırlaşır hayat,
Emanet olunca taşınır.
Özgür vadide gök kubbe sahra;
Sınırsız ufuk secdeye varır.
Yer deniz;
Yükü taşımak için.
Ya Rab!
Bu virdi dilimde, kalbimde
istikrarımda sabitle.
Tekrarı değil,
İnşirahı nasip et.

***

Mehtap

Mehtap,
Aydan suya inmiş parıltılı bir yol döşemiş.
Işık, sessizce ilerliyor yüzeyde;
Gece, kendini seyrediyor.
Doruklarda bir sızı…
Göğse yaslanan bir sızı…
Sonra göğüs kafesine yayılan,
İçten içe çoğalan bir ağırlık.
Artık sızı değil bu;
Bir basınç,
Bir suskunluk.
Kar tepeleri,
Yazdan kalma bir hatırayla donuyor.
Zaman, orada duruyor.
Bir rüyadan uyandım.
Hak sillesi sarstı;
Önce aklı, sonra ruhu sardı.
Duygu üşüdü,
Buzda yürüdü.
İnce, temkinli, kırılgan…
Şefkat dokundu.
Bir el gibi.
Buzdağını eritti.
Gün yamaca veda etti,
Akşam mehtaba yaslandı.
Sessizlik bir çığlık oldu,
Varlık yokluğa baktı.
Güneş,
Her şeyi gündüze ihbar etti.
Ve o an anlaşıldı:
Veda hüzne düştü,
Vuslat kalbe.

***

Hayalin peşinde

Hamlık, hayalle yoldaş olunca
Ham petrol gibi
Yalnız çevreyi değil, hayali de bozar.
Aşkına hayal ararcasına
Çevreleyen her şey,
Madeninde işler ham sadeliği;
Petrolden rafineriye uzanan bir yol gibi.
İşlendikçe hayal,
Duyguyu işletir —
Tam tepenin doruğunda.
Tutkuya ses verir tepenin avazı,
Güvercinler haber uçurur
Hamdan tama.
Bir umut biner kanadına;
Yükseldikçe,
Tepenin içinden geçer.