Bismillahirrahmanirrahim

Cenab-ı Hak (c.c), Fussilet Suresi 49-51. ayetlerinde meâlen şöyle buyuruyor:

49 . İnsan, (nefsi hesâbına) hayır istemekten usanmaz. Ama kendisine kötülük dokunsa, hemen (kalben) çok ümidsiz olur, (yüzünden de belli olacak kadar) ümidsizliğe düşen biri olur.

50 . Yemîn olsun ki, eğer kendisine dokunan bir zarardan sonra ona tarafımızdan bir rahmet tattırsak, mutlakā: “Bu (zâten) benim hakkımdır; kıyâmetin kopacak bir şey olduğunu da sanmıyorum; hem (Müslümanların dedikleri gibi) Rabbime döndürülecek olsam bile, muhakkak O’nun yanında (da) benim için daha güzeli vardır” der. Artık (biz,) inkâr edenlere yaptıklarını (o gün) mutlakā haber vereceğiz ve mutlakā onlara (pek) şiddetli bir azabdan tattıracağız.

51 . Hem insana ni‘met verdiğimiz zaman (şükürden) yüz çevirir ve yan çizer. Ona kötülük dokunduğu zaman da bol bol duâ eden bir kimse olur.

(Hayrat Neşriyat, Kur'an-ı Kerim Meali)