Eyüp Otman, 21 Mart 1953'te Bursa'nın Karacabey ilçesine bağlı Yolağzı köyünde dünyaya geldi. Hayatının ilerleyen yıllarında ticaretle meşgul olurken şiir ve yazıdan da hiç kopmadı. Fakat onun hayatındaki en önemli dönüm noktalarından biri, genç yaşta Risale-i Nur'la tanışması oldu.

“BEDİÜZZAMAN HAYATIMDA BİR MİHENK NOKTASIYDI”

Otman, 2017 yılında Risale Haber'e verdiği röportajda Risale-i Nur'la tanışmasını ve gençlik yıllarını anlatırken, “Bediüzzaman'ın hayatımdaki yeri, bir mihenk noktası, değişimin başlangıcı” diyordu.

1971 yılının sonlarında Risale-i Nur Talebelerini tanıdığını ve 18 yaşında Risale-i Nur eserlerine kavuştuğunu anlatan Otman'ın ardından “Medrese-i Yusufiye” yılları başladı.

1972'de Bursa Cezaevi'nde 2 ay 10 gün kaldıktan sonra İstanbul Sıkıyönetim Mahkemesi'ne sevk edilen Otman, 28 Ağustos 1972'de merhum avukat Bekir Berk'in müdafaasının ardından tahliye edildi. Kendi ifadesiyle, “Böylece Bediüzzaman ve Risale-i Nurlar hayatımızda yer etti.”

Bu tanışma, onun hayatında geçici bir dönem olarak kalmadı. Yıllar boyunca Risale-i Nur hizmetleri içerisinde yer aldı; yazdı, anlattı, şiir söyledi.

ŞİİR ONUN GÖNÜL DİLİYDİ

Eyüp Otman'ı geniş bir okuyucu kitlesine tanıtan yönlerinden biri şiirleriydi.

Özellikle Bediüzzaman Said Nursî'yi anlatan “Aziz Üstadım” şiiri, onun adıyla özdeşleşen eserlerden biri oldu. Otman, bu şiiri yazdığı sıradaki ruh hâlini anlatırken gözyaşlarından söz etmişti. Daha sonra şiir bestelendi ve farklı sanatçılar tarafından seslendirildi.

Fakat Otman kendisini büyük bir şair olarak görmekten ziyade, şiirlerini bir hizmet vesilesi olarak değerlendiriyordu. “Bediüzzaman şairi” nitelemesi kendisine sorulduğunda, bununla iftihar edebileceğini söylemekle birlikte kendisini buna tam anlamıyla layık görmediğini ifade etmişti.

Onun için asıl mesele, yazdıklarının Bediüzzaman'ı ve Risale-i Nur'u tanımaya vesile olmasıydı. “Halkın mâbeyninde ma'kes bulur ve Üstadımızın ve Risale-i Nurların tanınmasına ve bilinmesine vesile olursa kendimizi bahtiyar addederiz” diyordu.

“KUBBEDE HOŞ BİR SAD”

Eyüp Otman'ın şiire bakışını belki de en güzel anlatan cümlelerinden biri şuydu:

“Vefatımızdan sonra da benim için kubbede kalacak hoş bir sadâ olur inşallah.”

2019 yılında yeni şiir albümünü anlatırken bu sözleri söyleyen Otman, şiiri sadece bir sanat faaliyeti olarak görmüyordu. Sevincini, hüznünü, düşüncelerini, ideallerini ve hayata dair duygularını şiirle anlatmayı seviyordu. Kendi ifadesiyle, görüş ve düşüncelerini yazı ve makaleden ziyade şiirle daha iyi ifade ettiğini düşünüyordu.

Nitekim Risale Haber'de yazmaya başlaması da onun şiir hayatında önemli bir yer tuttu. “Şiire devam etmemde en büyük müşevvik Risale Haber oldu” diyen Otman, düzenli olarak yazmanın kendisini yeni şiirler kaleme almaya teşvik ettiğini anlatmıştı.

Bediüzzaman, Risale-i Nur ve Nur Talebeleri üzerine çok sayıda şiir yazdı. “Benim Aziz Üstadım”, “Hür Adam Bediüzzaman”, “Bitlisli Bediüzzaman”, “Müjdeler Üstadım”, “Okunuyor Her Dilde Eserlerin Üstadım”, “Üstadın Bakışları”, “Elmas Kılıç” ve “Afyon'un Zindanları” bunlardan bazılarıydı. Bu şiirlerinin bir kısmı bestelenerek albümlerde yer aldı.

ARDINDA BİR “HOŞ SAD” BIRAKTI

Eyüp Otman, 17 Eylül 2020'de Bursa'da tedavi gördüğü hastanede Hakk'ın rahmetine kavuştu. Cenazesi doğup büyüdüğü Yolağzı Köyünde toprağa verildi.

Bugün vefatının üzerinden altı yıl geçti.

Fakat bazı insanların ardından bıraktığı iz, takvim yapraklarıyla kaybolmuyor.

Eyüp Otman'ın ardında şiirleri, yazıları, Risale-i Nur'a dair hatıraları, dostlukları ve kendi ifadesiyle “kubbede hoş bir sadâ” kaldı.

Belki de onu bugün anmanın en güzel yolu, yine kendi sözünü hatırlamak:

“Maksadım kubbede hoş bir sadâ bırakabilmek.”

Rabbimiz rahmetiyle muamele eylesin, mekânı cennet olsun.

Şiirleri için TIKLAYINIZ