Daha önceki yazımda da ifade ettiğim üzere on yıllardır üstün yetenekli, üstün yetenekli ve üretken bireylerle çalışan bir eğitimci olarak zaman zaman bu konu ile ilgilenen çevremdeki insanlardan ve velilerimizden gelen çok önemli sorular tarafıma yöneltiliyor. Bu tür soruları mümkün mertebe sosyal medya hesaplarımdan yazılı ve görsel olarak cevaplamaya çalışıyorum. Bu son yazımda -bir önceki yazıma ek olarak düşündüğüm- bu tür soruların cevap ve açıklamalarından olan, birbirinden bağımsız üç konuyu bu platformda da paylaşmayı uygun gördüm.

Fikir uçuşmalarının kontrol edildiğinde ortaya çıkabilecek inanılmaz icatlar, buluşlar, projeler…

Üretken insanlarda uyku düzeni ve zaman algısı kavramı kadar “fikir uçuşmalarını kontrol” de bir o kadar önemli. İstirahat vakitlerinde bilhassa zihnin dingin olduğu rutin, günlük işleri yaparken veya geceleri sakin zamanlarda üretken -ve bilhassa üstün potansiyelli insanlarda- görülen fikir uçuşmalarının kontrolünün sağlanmasıyla fikirden üretkenliğe dönüşen buluşlar, projeler kayıt altına alındığında bu fikir uçuşmaları kontrol edilmiş ve asıl mecrasına yönlendirilmiş olur. Böylece üretken gündüz düşleri veya gece fikir kovalamacaları belli bir disiplin ile daha önce üzerinde belki hiç düşünülmemiş, ele alınmamış, ambalajı dahi açılmamış yenilikçi düşünceler şeklinde karşımıza çıkabilir. Günün değişik zaman dilimlerinde düşünce şimşekleri ve anlam çağrışımları şeklinde kendini gösteren bu uçuşmalar düzenli notlar alınarak bilhassa unutulmadan bellekten kaybolmadan kaydedilerek belli bir düzen ve kontrol altına alındığında insanlık yararına pek çok buluşun, icadın, insanlık yararına kolaylığın da önü açılmış oluyor.

Her dahi biraz deli, her deli de biraz dahi mi?

Filmlere konu olan ve üzerinde çokça durulan, insanlar tarafından da oldukça merak edilen ve ebeveynlerin korkulu rüyası bir konu bu aslında. Çocuğum üstün yetenekli veya deha çıktı veya ya da çıkarsa ben ne yaparım, öyle ya her deha bir deli, her deli bir deha mı sorusu hep kafaları karıştırır olmuş. Ve halk arasında “ebdal” olarak adlandırılan kalp gözü açık olarak kabul edilen ancak meczup olarak tabir edilen, sokaklarda avare avare gezinen, sevimli ama pek de kabullenemediğimiz, bir zamanlar sosyal statü bakımından üst düzeylere gelmiş ancak konumlarını kaybetmiş, talihsiz, o garip kişilik tipleri… Velhasılı kelam her deha biraz deli midir yahut her deli biraz dâhiye yakın mıdır? Sonuç şu: Yapılan bilimsel ve akademik çalışmalar gösteriyor ki dahi insanlardaki psikolojik veya psikiyatrik hastalıklara yakalanma oranları, normal insanlardakilerle aynı yani bir dehanın mide ülseri veya alerjik rahatsızlık geçirme oranıyla psikolojik rahatsızlık geçirme riski oranı aynı. Diğer ifadeyle bir dâhinin bahsi geçen psikiyatrik hastalıklara yakalanma risk oranı ile normal bir insanın yakalanma risk oranı bilimsel olarak aynı görünüyor. Yani bir dehanın deli olma olasılığı ile normal bir insanın deli olma olasılığı bilimsel olarak aynı oranda görünüyor. Özetle bilinenin aksine her dahi bir deli olmadığı gibi, her deli de bir dahi değil…

Hayatımızdaki fazlalıkları çıkardığımızda ortaya nasıl bir mucize çıkar?

Bir zaman Mikalenjelo’ya sorarlar. Bu kadar güzel ve kusursuz heykelleri nasıl yapıyorsun. O da karşısındaki mermer sütunu gösterir ve şu güzel, harika cevabı verir, “Heykel, zaten taşın içinde, ben sadece fazlalıkları alıyorum.”

Bu güzel hikâyeyi hemen her konuya uyarlamak, hemen her disiplin düzleminde düşünmek ve her alana yansıtmak mümkün. Ancak konumuz insan olduğunda, bu konu bireylerin iç dünyası için de böyle değil midir? Öyle ya insanın olmak istediği şeye dönüşmesi için çok fazla şey yapmasına gerek yoktur aslında. Niyetimiz, planlarımız ve programımız hayat mermerimizin içinde gömülü değil midir? Hedeflediğimiz, hedeflediğimiz, yapmak istediğimiz şeyler için şu karşımızda bir mermer sütun gibi duran hayatımızın içindeki fazlalıkları, gereksiz şeyleri çıkarmalıyız sadece…

Sosyal medya görüntülü anlatım için; @ bahriyagmurrr https://www.instagram.com/p/DaF97rJsnX-/