Bismillahirrahmannirrahim

Ey zamanları ve mekânları kuşatan Yâ Muhît! Ey fânileri bekâya ulaştıran Yâ Bâkî! Ey geçmişi, hâli ve geleceği bilen Yâ Alîm! Ey kâinatın sayfalarını hikmetle yazan Yâ Hakîm! Ey Habîbinin ﷺ tesbihlerini asırlar boyunca muhafaza eden Yâ Hafîz! Ey bütün kullarını mahşer meydanında toplayacak Yâ Câmi'!

Allah'ım! Kâinatın sayfalarında ve zamanların yapraklarında yankılanan Habîb-i Ekrem'inin ﷺ tesbihlerini kıyamet meydanlarının kurulacağı güne kadar daim eyle.

Biz fânîyiz; fakat Senin zikrin bâkîdir. Bizim ömrümüz kısadır; fakat Habîbinin ﷺ getirdiği tevhid ve tesbih hakikati çağlar boyunca yaşamaktadır. Bizi bu bâkî hakikate bağla. Bizden önce yaşayan müminlerin iman ve tesbih emanetini nasıl muhafaza ettiysen, bizden sonra gelecek nesillere de ulaştırabilmeyi nasip eyle. Geçmişin ibretini, bugünün sorumluluğunu ve geleceğin emanetini birlikte okuyabilen bir tefekkür nasip eyle. Kâinatın her sayfasında Senin isimlerini, zamanın her yaprağında Senin hikmetini ve Habîbinin ﷺ hayatında Senin rahmetini okuyabilmeyi bizlere öğret.

Bizi, Hz. Âdem'den ﷺ Habîb-i Ekrem'e ﷺ, sahabeden bugüne ve bugünden kıyamete kadar uzanan iman ve tesbih kafilesinin bir halkası eyle.

Rabbimiz! Bizim hayatımızı da Senin rızana yönelen küçük bir sayfa eyle. Ömrümüzün yapraklarına iman, tefekkür, şükür, merhamet ve kulluk yaz. Ve bizden sonra geleceklerin okuyacağı bir güzel iz bırakmayı nasip eyle. Biz öldüğümüzde ismimiz unutulsa bile, Senin zikrin dilimizden ve kalbimizden öğrenilmiş olarak yaşamaya devam etsin. Âmin.

رَبِّ زِدْنِي عِلْمًا وَفَهْمًا وَحِكْمَةً، وَاجْعَلْ هٰذَا الْعِلْمَ نُورًا وَإِخْلَاصًا وَنَفْعًا.

"Rabbim! İlmimi, anlayışımı ve hikmetimi artır. Bu ilmi benim için bir nur, ihlâs vesilesi ve insanlığa faydalı bir hizmet eyle."

سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَٓا اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَٓا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلٖيمُ الْحَكٖيمُ

"Seni her türlü noksandan tenzih ederiz. Senin bize öğrettiğinden başka bilgimiz yoktur. Muhakkak ki Sen, ilmi ve hikmeti herşeyi kuşatan Alîm-i Hakîmsin." Bakara Sûresi, 2:32.

DİPNOT:

اللَّهُمَّ فَأَبِّدْ عَلَى صَفَحَاتِ الْكَائِنَاتِ وَأَوْرَاقِ الْأَوْقَاتِ إِلَى قِيَامِ الْعَرَصَاتِ أَصْدِيَةَ تَسْبِيحَاتِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالتَّسْلِيمَاتُ.

“Allah'ım! Öyleyse Muhammed'in ﷺ tesbihlerinin yankılarını, kâinatın sayfaları ve zamanların yaprakları üzerinde, mahşer meydanlarının kurulacağı zamana kadar ebedîleştir.”

Bu cümle, bir önceki bölümdeki “asırlar ve nesiller boyunca dalgalanan tesbih yankıları” fikrini bu defa doğrudan dua ve istikbal talebine dönüştürüyor. Özellikle “أَبِّدْ” (ebedîleştir) fiili çok önemli: Hz. Peygamber'in ﷺ tesbihinin kâinatın sayfalarında ve zamanın yapraklarında kıyamete kadar devam etmesi niyaz ediliyor.

Bu cümlenin en güçlü bağlantısı, tesbihin sürekliliği bakımından:

وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

“Hiçbir şey yoktur ki O'nu hamdiyle tesbih etmesin.”

(İsrâ, 44) âyetidir.

Ayrıca kıyamet ve mahşer perspektifi

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَٰنِ وَفْدًا “O gün takvâ sahiplerini Rahmân'ın huzuruna elçiler olarak toplayacağız.” (Meryem, 85)

ve:

يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ “İnsanların âlemlerin Rabbi için ayağa kalkacağı gün.” (Mutaffifîn, 6)

âyetleriyle birlikte düşünülebilir.

Böylece dua, dünya zamanından mahşer zamanına uzanıyor.

Bu cümle, Risale-i Nur'un özellikle bekâ, haşir ve nübüvvet bahisleriyle ilişkilendirilebilir.

Bediüzzaman'ın düşüncesinde kâinatın anlamı yalnızca dünya hayatıyla sınırlı değildir. Kâinat:

fânilik içinde bekâya işaret eden bir kitap olarak okunabilir.

Hazırlayan: Nuran Şahin