1. YAZARLAR

  2. İsmail AKSOY

  3. Mukaddes Yolculuğun Bahtiyar Yolcuları!
İsmail AKSOY

İsmail AKSOY

Yazarın Tüm Yazıları >

Mukaddes Yolculuğun Bahtiyar Yolcuları!

A+A-

"Şüphesiz âlemlere bereket ve hidayet kaynağı olarak insanlar için kurulan ilk ev Mekke'deki Kâbe'dir. Orada apaçık nişaneler (ayrıca) İbrahim'in makamı vardır. Oraya giren emniyette olur. Yol bakımından gücü yetip gidebilenlerin o evi haccetmesi, Allah'ın insanlar üzerinde bir hakkıdır. Kim inkâr ederse bilmelidir ki Allah âlemlerden müstağnîdir. " (Âli İmrân:3/96-97. )

Rabbimizin lütuf ve keremiyle çok mübarek ve önemli zaman dilimleri yaşanmaktadır. Şu günlerde atmosferine girdiğimiz Hac ibadeti ve şeâiri gibi. …

Cismen olamasak da, ruhen ve fikren o mübarek beldelerde gönüllere ferahlık ve sevinç bahşeden oranın havasını uzaktan uzağa teneffüs etmenin hazzı ve sevinci bile insanı heyecanlandırıyor.

Hacla ilgili hissiyatımızı engelleyemedik ve hakkımızda mânevî bir dua olması ve dualara dahil olmamız dileğiyle tuşlara besmele ile dokunmaya başladık.

Yukarıda zikrettiğimiz ve diğer âyetlere göre hacc, tek bir ibâdet olmayıp bir ibâdetler yumağıdır âdeta... Her biri birtakım fiil, davranış, hareket, terk ve yasaklardan oluşan ibâdetlerin bütünü hacc ibâdetini teşkil etmektedir.

Bediüzzaman'ın ifadesiyle; "... Çünkü, hacc-ı şerif, bilasâle herkes için bir mertebe-i külliyede bir ubûdiyettir “ (Sözler, 16. söz, 4. şuâ)

Bunların başlıcaları ihram, namaz, telbiye, çeşitli zikirler (Allah'ı çeşitli isim ve sıfatları ile anmak, Kur'ân, cevşen, dua, vird, zikir okumak gibi), Arafât ve Müzdelife vakfeleri, istiğfar, tavâf, güzel ahlâk, sabır, ihramlı iken yasaklara riâyet, yasakları çiğneme sebebiyle veya bazı mazeretlerden dolayı oruç, kurban, sadaka şeklinde yerine getirilen keffâret ve fidyeler, en hayırlısı takvâ ve amel-i Salih olan mânevî azıklar edinmek, imanı tahkîk mertebesine çıkarma adına cehd ve gayret göstermek suretiyle Rubûbiyet-i İlâhiyenin kemâlatını ilân, tevhidî sadâlara iştirak ile maddî ve mânevî kirlerden arınmaktır. Bütün bu davranışlar doğrudan doğruya ibâdet olup Allah'a lâyık bir kul olma amacına yönelik olarak ve O'na yakınlık elde etmek için Allah tarafından va'zedilmiştir.

Milyonlarca hacıların dilinden ve kalbinden yükselen Tekbir ve Telbiyeler, Arafat dili ve Kâbe kalbiyle Arş'a yükselmektedir.

Haccın "ferdî, ictimâî, iktisâdî, siyâsî... " sayısız faydaları oldukça fazladır.      

Said Nursî, şu veciz ifadesiyle bu hususa vurgu yapmıştır:"O kudsî farîzayı ve din-i İslâmın kudsî ve semavî kongresi hükmünde olan bu hacc-ı ekberi büyük bir bayramın arefesi noktasında olarak bütün ruh u canımızla tebrik ediyoruz. " (Emirdağ Lahikası)

Ancak bu faydalar ibâdetlerin acil (dünyadaki) mükâfatıdır; asıl olan sırf Allah için, O'na kulluk borcunu îfa için yapılmış olmasıdır.

Hacc, yüzünü Cenâb-ı Hakk'a dönüşün bir göstergesidir. O, mutlak, ezel ve ebedin sahibidir. O, sonsuzdur. O'nun sınırı, ucu bucağı yoktur. "O'na" dönüş, mutlak kemâl, mutlak iyilik, mutlak güzellik, mutlak güç, ilim, değer ve hakikate doğru hareket etmek; yani Mutlak doğru hareket, mutlak kemâle doğru mutlak hareket ve sonsuzluğa doğru mutlak kanat açışın bir sembolü, ebedî hareket ruhunun mukaddes mekânlara yansımadır. Yani biz, bir "ebedî oluş"un yolcuları, bir "sonsuzluk hareketi"nin kafileleriyiz. Hacc, bu mahşerî kafilelerin tevhid semasında ve merkezinde zirve yaptığı bir buluşmanın, tanışmanın, bilişmenin ve milyonlarca cismin tek bir ruh haline dönüşmesinin adıdır.

Bu seyrü sefer çizgisinin en son noktası rızâ-i İlâhîdir. Seferimiz, ebedî hicretimiz, öyle bir cadde, öyle bir yol üzerindedir ki, onun son noktası yoktur. Haşir meydanlarında bile son bulmayacak olan bir ebediyettir, mutlak bir vuslattır.

Hac, bu mutlak vuslatın ince sırlarını içinde barındıran ebedîleşmenin bir provasıdır.

Hac süresince icra edilen bütün merasimler "ipuçları"dır, "işaret" ve "semboller"dir. Bir kişi secdenin anlamını kavramamışsa, sadece alnını yere koymuş olur!

Hacc'ın özünü, ruhunu, hikmet ve önemini anlamayan kimse hediye dolu bir bavul ve boş bir zihinle ülkesine geri döner.

Hacc süresince; Tavafla tevhid inancını bütün kâinata ilân edeceksin. Sa'y ile Hacer annemizin heyecanını yaşayacaksın.

Hacer-i Esved'i kulların ezelde Allah'a verdikleri kulluk sözünün bir mührü ve imzası olarak selamlayacak, yeminini tazeleyecek ve O'na kul olma şerefini bir kez daha te'yîd edeceksin.

Tavâftan sonra Hacer-i Esved ile Kâbe'nin kapısı arasındaki duvara (Mültezeme) karın ve göğsü, elleri ve sağ yanağını bir müddet yapıştırarak bu şekilde bir vuslat neş'esini yaşayacak ve sonra Kâbe örtüsünden tutunarak duâ ve niyazda bulunacaksın. Kâbe'ye yapışan vücudun cehennemde yanmaması için niyazlarını Kâbe'nin Rabbine arz edeceksin.

Böylece bir büyüğe karşı suç işlemiş olan kişinin, onun eteğine sarılarak affını istemesini temsil etmiş olacaksın. Kulun bu şekilde manen ve mecazen eteğine sarılarak af dilediği, yakınlık ve lütuf talep ettiği Yüce Zat'tan başka sığınacağı, dayanacağı, yalvaracağı, kulluğunu arz edeceği kimsenin olmadığını samimâne ve ısrarlı bir yakarışla ilân etmiş olacaksın. Çünkü duâda ısrar etmek Mevlâ'nın murâdıdır. İşte bu sarılış ve yakarış o ısrarın bir gereği olacaktır.

Kâbe'den Arafat'a gitmekle Adem babamızın inişini göstereceksin. Arafat'tan Mina'ya gitmekle insanın yaratılış gayesini, şeytânî tuzaklara meydan okumanın çabasını ortaya koyacak, en sevdiklerini Rabbına kayıtsız ve şartsız kurban edebilmenin şuuruna ereceksin.

Birinci ve ikinci Akabe bey'atlarında Hz. Peygamber (s.a.s) ile Medineliler arasındaki görüşmenin gerçekleştiği yer olarak hatırlayacaksın.

Hz. İbrahim'in sahasına gireceksin Mina'da... O'nun gibi davranmak üzeresin. O, oğlu İsmail'i kurban etmek üzere getirmişti. Şimdi düşünmelisin, senin İsmail'in kim veya hangisi ? Servetin mi, makam ve mansıbın mı, evin mi, çiftliğin mi, araban mı, şan ve şerefin mi, sosyal statün mü, güzelliğin mi, gençliğin mi?... Hangisi ? İşte o kimse ve neyse, buraya kurban etmek için getirmelisin.

Seni ibadetten, mânevî cihattan alıkoyan, sorumluluğu kabule yanaşmayan, nefse firavuniyet veren, fedakârlıktan alıkoyan, ebrârın dâvet çağrılarına kulak tıkatan, rahatın için bahaneler uyduran, seni kör ve sağır eden her neyse, İşte onu çekinmeden kurban etmelisin.

Bu fırsat bir daha eline geçmeyebilir!

O gül kokulu Medine'nin gül Peygamberine salât ve selamlarımızı iletirken, yıllar önce makbuliyeti tasdik olmuş bir hizmetin hâdimi olduğunu unutma!

Medîne-i Münevverede dahi o derece makbul olmuş ki; Ravza-i Mutahharanın Makber-i Saadeti üstünde konulmuş. Hacı Seyyid, kendi gözüyle Asâ-yı Mûsâ mecmuasını, kabr-i Peygamberî (asm) üzerinde görmüş. Demek makbul-ü Nebevî olmuş ve rızâ-i Muhammedî (asm) dairesine girmiş. ” (Şuâlar)

Böylesine ulvî ve lâhûtî duyguları yaşayan hacı kardeşlerimize ne mutlu.

Selam olsun bu kutsal yolun mübarek yolcularına!..

Annelerinden doğmuş gibi pâk ve arınmış olarak dönmeleri ve bizleri de duâlarına dahil etmeleri niyazıyla... …

 

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

YORUM KURALLARI: Risale Haber yayın politikasına uymayan;
Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve BÜYÜK HARFLERLE yazılmış yorumlar
Adınız kısmına uygun olmayan ve saçma rumuzlar onaylanmamaktadır.
Anlayışınız için teşekkür ederiz.