1. YAZARLAR

  2. Hüseyin YILMAZ

  3. Bursa Mevlidi yâhût Mehmed Kayalar'ı bilir misiniz?
Hüseyin YILMAZ

Hüseyin YILMAZ

Yazarın Tüm Yazıları >

Bursa Mevlidi yâhût Mehmed Kayalar'ı bilir misiniz?

A+A-

Bursa’nın tãrih kokan zamanına, Ulucãmi’nin heybetli minarelerinden yükselen ezan sesleri, rahmanîyet zenginliği kazandırıyor. Üstãd Bediüzzaman Hazretleri’nin vefatının 49. sene-yi devriyesi münasebetiyle Yeni Asya Vakfı’nın Bursa şubesince tertiplenen mevlid için Türkiye’nin muhtelif diyãrlarından gelen Nur şãkirdlerinin hıncahınc doldurduğu cãmiden taşan kalabalık dışarıda da maşerî bir görüntü meydana getirmiş. Türk tãrihinin bu en büyük mãbedini dolduran nurãnî simalardan kanatlanan  aydınlığa, Nur’u heceleyen dudaklardan yükselen duaların lâhutî uğultusu eşlik ediyor. Müezzinlerin cemaati safları sıklaştırmaya dãvet eden seslerinden mãbedin ender günlerinden birini yaşadığını, otuz yıldan beri burada secde-i Rahman’a giden biri olarak anlıyor ve ürpertiler geçiriyorum...

Bursa ve ulu mãbedi, Bediuzzaman’ın ruhaniyeti ve şâkirdlerine, takdire şãyãn bir ev sahibliği yapmanın mãnevî şevki içinde bütünüyle nura inkılãb  etmiş gibi... Yılların dostları ile karşılaşmanın, onlarla kucaklaşarak hasret gidermenin hazzını, zamanın bu dost simalara kazıdığı derin fãnilik izleri bir tarafından kanatsa da, bu zayıf ve gafletten mütevellid elem umumi şevk ve neş’eye mağlub düşüyor.

* * *

Güne, bir İstanbul sabahında kadim dostlarımdan Abdurrahman Iraz ile başladık. İlk heyecan dalgasına Yalova Çiftlikköy’de yakalandık. 1994 Haziran’ın da Hakk’ın Rahmet’ine kavuşan, Üstãd’ın  “Nurun Muallimi, Nurun Yüksek Bir Talebesi” diye senâ ettiği Mehmed Kayalar Ağabey’in Çiftlikköy Merkez Mezarlığı’ndaki kabrini ziyaret için Bursa yolundan ayrıldık...

Eski ve küçük bir mezarlık... Sık servilerin mezar taşlarıyla uhrevî bir veçhe kazandırdığı bir diyãr... Mezarlığın tek kapısından girdiğinizde üç beş metre sonra kubbeli mermer türbesinde Kayalar abi bütün ruhaniyetiyle sizi ayakta karşılıyor.  Vücudumun bütün zerreleriyle ürperdiğimi, tüylerimin diken diken olduğunu hissediyorum. Sabahın bu erken saatinde mermer çehreleri yalayıp iliklerimize işleyen serin rüzgarın ürpertisi değil bu, Kayalar abinin huzurundayız; huzurun ürpertisi...

Dicle kenarındaki medresesinde Nur hakikatlerini yüksek ãvãzıyla haykıran, korku bilmeyen, şecaatıyla Himalayalar kadar azametli, Bediüzzaman ve Nur dãvãsına sahip çıkmakta Hazreti Ömer gibi celãlli; küfrü zelil etme kastı taşıyan başı Everest kadar dik bu kahraman insanın manevî huzurunda yaşadığım ruhî fırtına ile yere çöktüm... Iraz’ın hazîn sesiyle okuduğu Yasin-i Şerif bitinceye kadar, Kayalar ağabeyden özür diledim; onun kadar cesur, onun kadar gayretli ve onun kadar sãdık olamadığım için mahcubiyetimden zerreye inkılâb ettim... Dahilî-haricî yaşadığı bunca musibete göğsünü geren ve son nefesine kadar Nur’a hizmetten geri kalmayan bu büyük insanın mãnevî huzurdan zerreye inkılâb etmek yetmez, yok olmalıydım... Ama yapamadım, o son zerreyi nefis bütün varlığıyla müdafaa edib, terkine razı olmadı; yapamadım...

Sahi!.. Mehmed Kayalar’ı bilir misiniz? Daha önce hiç duydunuz mu? Bãzı Risãleler’deki  şiir ve müdafaaların ahirinde “Yüzbaşı Mehmed” diye ön ismi geçen celâl sahibi insanın Mehmed Kayalar  olduğunu biliyor muydunuz? Küfrün hücum ve zulümlerinin haddi aştığı, taşları çatlattığı vakitlerde Üstad’ın, “Çok ileri gitmesinler, yoksa işi Kayalar’a havale edeceğim!” yollu ifadelerle etrafındakilere varlığıyla tesellide bulunduğu kişinin Yüzbaşı Mehmed olduğunu biliyor muydunuz?

Ve Yüzbaşı Mehmed’in isminin neden unutulduğunu, “Nurun Muallimi”ne ne olduğunu hiç düşündünüz mü? Hiç sordunuz mu?.. Her ne ise, bu uzun ve hazîn mesele başlı başına bir eser mevzuu, ya kısmet...

Abdurrahman Iraz’ın hazîn sesi susmuş, ıslak gözlerle dua mırıldanmaya devam ediyor... Mevlid merasimine yetişmek üzere, ister istemez Kayalar Ağabey’in manevi huzurundan ayrılıyoruz...

* * *

Mevlid dönüşünde arabamızda muhterem bir yol arkadaşımız daha var, Mevlüd Polat ağabey... Dicle kenarındaki Nur merkezinde Kayalar Ağabey’in rahle-i tedrisinden geçerek yetişmiş, yetmiş küsür yaşlarında bir Nur hisarı. His ve heyecanı, belağatı ve takvasıyla ãdetã bir başka Kayalar... Arabamıza dönüşte Kayalar Ağabey’e bir ziyaret gerçekleştirmek üzere binmiş... 27 Mayıs denen meş’um ve mel’un darbe ile ayrıldığı Kayalar ağabey ile bir daha hiç görüşmemiş, vefatının üzerinden geçen bunca yılda bir kabir ziyaretinde bile bulunamamış. Aradan koca bir yarım yüzyıl geçmiş, elli yıl; dile kolay...

Mevlüd abinin heyecan içindeki ürpermeleri ãdetã gözle görülür derecede... Yol boyunca Kayalar ağabeyden hãtıralar anlatıyor, Üstãd ve Risãle-i Nur ile ilgili şiirlerini okuyor. Elli yıldan beri hãfızasını terketmeyen bu şiirleri Kayalar abinin bir ders arkadaşından dinlemek cidden heyecan vericiydi, ürpertiler içinde kalmıştık...

Kabristana varış için yarım saat gibi bir zamanımız kaldığında Mevlüd abi Yasin-i Şerif ile başlayıp Tebareke ile ile devam eden bir Kur’an ziyafeti vermeye başladı. Mevlüd abi, belki bir Sıddık Minşevi yãhût Abdussamad değildi, sesi bir billur avizenin şakırtı ve tınlamalarını andırmıyordu; ama onun okuyuşundan duyduğum ruhî ürpertiyi Mustafa İsmail’in insanı soluksuz bırakan o muhteşem okuyuşundan bile duymamıştım. Zirã, Mevlüd abi elli yılın firãk ızdırablarını dindirecek hazîn bir vuslat öncesini yaşıyordu ve bütün hãtıraların resm-i geçidiyle kendisinden geçmiş gibiydi...

Kabre varışımızı, Mevlüd ağabeyin hıçkırıklar içinde dua edişini, Abdurrahman abiyle birlikte ona iştirak edip gözyaşlarına boğulmamızı cidden anlatabilecek tãkatım yok. Karşısında, cismaniyetiyle duran bir insandan özür diler gibi, elem ve üzüntü içinde Kayalar ağabeyden bu elli yıllık gecikme için özür ve helallık dileyişini; o anda Kayalar Ağabey’in cismaniyetiyle kabrinde doğrulup bu vefâkâr ders arkadaşının başını teselliyle okşadığını görür gibi hissettiğimi, nasıl anlatabilirim ki?..

Bir kaç kare fotoğraf ve cep makinasının imkânlarıyla birkaç dakikalık video çekim yaptıktan sonra, Kayalar Ağabey’in keskin bakışları altında kabristandan ayrıldık...

Rabb’im bu büyük dãvãnın münşii Üstãd’ım ve dar-ı bekãya irtihal etmiş bütün şâkirdlerine rahmet eylesin, bizlere de son nefesimize kadar tesãnüd ve ihlâs içinde sadakat nasib etsin... Amin!..

* * *

Burcu-enversin efendim, kal’ai İslâm’a sen,
Nail olmuşsun bugün, Kur’ãn ile ikrama sen..
Sensin ol dellâl-ı Kur’ãn, yoluna canlar fedã,
İltifat-ı şah-ı merdan ile sensin mukteda...
Vasfını resm etmeğe yok tãkatim, gelmez dile,
Sen müeyyedsin efendim, ol keramet-i Gavs ile..
Sensin ol Nur nãşiri, feyzin demãdem aşikâr,
Oldu mülhidler tahassungãhı senle tãrumãr..
Kıl keremler bendene, kim çãr-u nãçãr söyledim,
Sen müceddid kârıbanı hatemisin seyyidim,
Lütfunu bekler gedayız avf edüp huddâmını,
Aldı feyzinden bu Mehmed daima ilhamını..
Fırka-i naciyeyiz biz rah-ı tevhid cebhemiz,
Pişiva-yı ãlem-i İslâm sensin şüphesiz..
Günlerin olsun mübarek, makberin bulsun sefa,
İsm-ü pãk hakkıçün Ahmed Muhammed Mustafa.

Not: Bu mısralar Kayalar Ağabey’in bir bayram münasebetiyle büyük Üstãd’ına bayram tebriğidir. Ruhları şãd olsun...
  
yilmaz@hyilmaz.net

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

YORUM KURALLARI: Risale Haber yayın politikasına uymayan;
Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve BÜYÜK HARFLERLE yazılmış yorumlar
Adınız kısmına uygun olmayan ve saçma rumuzlar onaylanmamaktadır.
Anlayışınız için teşekkür ederiz.